Aşk bir film olsa, hangi tür olurdu?

Aşk bir film olsaydı, kesinlikle türü tek bir şeyle sınırlı kalmazdı — ama en baskın türü dram olurdu. Çünkü aşk sadece mutluluğun değil, kaybetmenin, özlemenin, susmanın, cesaretin ve bazen vazgeçmenin de hikayesidir. İnsan sevdikçe değişir, bazen büyür, bazen yara alır. Bu yüzden bir aşk filmi güldürse bile içinde her zaman bir burukluk, bir gerçeklik olur.

Ama dramın yanında elbette romantik sahnelerle, zaman zaman komediye çalan diyaloglarla, hatta bazı yerlerinde bir gerilim hissiyle karışır. "Acaba beni seviyor mu?", "Ya onu kaybedersem?", "Şimdi ne yapacağım?" gibi iç hesaplaşmalarla.

Bazı aşklar ise tam bir fantastik film gibidir. Gerçek olamayacak kadar güzel, büyülü. Bazılarıysa belgesel gibidir; sade, ama derin. Kimisi kara film gibi karanlık ve yıkıcı, kimisi yol filmi gibi: iki insan birlikte bir yere gitmeye çalışır ama yolları aynı yöne mi gider, bilinmez.

Son sahneye geldiğimizde ise çoğu aşk filmi ya kalbimizi sıcacık yapar ya da içimizde bir boşluk bırakır. Ama her türde olsa, aşk dediğin şey en çok iz bırakan filmdir.