Rüyalarınız bir film olsaydı, hangi tür bir film olurdu?

BEN TANRIYIM


Psychedelic Drama Mistik Spiritual Komedi Aksiyon


AÇILIŞ SAHNESİ


Sonsuz bir evren...
Renkler birbirine giriyor, yıldızlar dans ediyor.
Bir ses yankılanıyor;




Başlangıç yoktu. Son da olmayacak. Sadece unutulmuş bir gerçeği hatırlatmaya geldim.


Bir ışık cümbüşü patlıyor ve ortaya!
BEN çıkıyorum.


Kılık kıyafet?
Bir elimde kedi, diğer elimde canlı kalp 🫀


Şapkamda GOD yazıyor, ziraaa mütevazılığı elden bırakmıyorum...






İLK SAHNE;


Dünyada yürüyorum. Herkes koşuşturuyor, kaygılar içinde, sanki bir yere yetişecekler.


Birine çarpıyorum.
Adam bana bağırıyor;


Önüne baksana be kardeşim! Diyeee...


O an gözlerinin içine bakıp gülümsüyorum;
Sen de tanrısın, farkında mısın diyorum!


Adam neye uğradığını şaşırıyor... 😂




Hafif bir psychedelic efekt;


adamın gözleri kocaman açılıyor, kafasının üstünde minik bir evren patlıyor... ⚡⚡


VE MİSYON BAŞLIYOR!




Amacım;


İnsanlara onların zaten "tanrı" olduğunu öğretmek.
Yani yaratıcı olduklarını, sevgiden, ışıktan yapıldıklarını öğrenmeleri...


Ama kimse buna kolay kolay inanmıyor.


AKSİYON SAHNESİ;


Bir grup karanlık varlık kendi korkularından yaratılmış peşime düşüyor.


Onlar, insanların bilinçaltındaki ben güçsüzüm inancının canavarlaşmış hali.




Onlarla savaşmıyorum...
Onları sarılıp öpüyorum.


Her sarılışta bir tanesi sevgiyle çözülüp gökyüzüne uçuyor.


Aralarda mizah bombaları hava da uçuyor!!!


Bir sahnede bir meditasyon kursu veriyorum, herkes "ohm" diyecekken bir adam "omlet!" diye bağırıyor, herkes gülmekten kırılıyor...






PSYCHEDELIC SAHNELER




Bir rüyaya giriyorum;


Ormanda dev bir aynanın karşısına çıkıyorum.
Aynada herkes kendi tanrı formunu görüyor;


kimi ejderha, kimi çocuk, kimi yaşlı bir bilge...


MİSTİK SAHNELER




Kadim bir bilgeyle tanışıyorum, kendimin gelecekteki hali!




O bana şöyle diyor;
Tanrı olmak, kontrol etmek değil... akmak, yaratmak ve şükretmektir!


FİNAL




Bütün şehir sonunda gözlerini açıyor.
Herkes içindeki Tanrıyı keşfediyor.
Kavga yok, kıskançlık yok, ego oyunları yok.
Sadece yaratım ve şenlik var.
Gökten müzik yağıyor, herkes dans ediyor.


Ve finalde kameraya dönüp şöyle diyorum;
Unutmayın... siz zaten Tanrısınız. Şimdi yaratmak için neyi seçeceksiniz?






EKRAN KARARIR.
Sadece bir cümle kalır:
"Hatırlamak, uyanmaktır."

Eğer rüyalarım bir film olsaydı, muhtemelen psikolojik drama ve fantastik öğelerle harmanlanmış bir yapım olurdu. Zihnimde sıkça gezinen imgeler, zaman zaman gerçeklikten kopan, bazen de çok fazla detayla dolu, sürreal bir dünyada geçen bir hikaye sunardı. Her şeyin değişken, anlamının belirsiz olduğu, bazen huzurlu bazen de kaygı dolu bir atmosfer yaratırdı.

Rüyalarımda sıklıkla belirli temalar veya anlamlar olur, ancak hiçbir şey kesin değildir. Bu da filmi izlerken izleyiciyi bir anlam arayışına sokar, fakat finale kadar hiçbir şey netleşmezdi. Anlık geçişlerle hızla değişen sahneler ve bazen gerçeklik ile hayal arasındaki ince çizgide gidip gelen bir atmosfer olurdu.

Belki biraz korkutucu, biraz ilham verici, ama her durumda merak uyandırıcı bir deneyim sunar, izleyenlerin film sonrası düşündükleri bir film olurdu.

Gizem. korku. gerilim. dram.