İzlerken Boğazınızın Düğümleneceği Bir Türk Filmi: En Büyük Şaban!

İzlerken diyorum... İzlemeyen yoktur herhalde. Kemal Sunal'ın bu filmi duygusallığın, ağlamaklığın tam da dibine vurmuş sanki...

Eskiler güzeldi be kardeş...

Yenilikleri görünce hemen istiyoruz, elimizden geleni yapıyoruz sonrasındaysa ''eskiler güzeldi'' diyoruz. O neşeli, dertsiz, kedersiz çocukluk yıllarımız gitti, ne yapsak da geri gelmez bir daha... Hele o annemin pencerede beni çağırıp ''gel eve Şaban oynuyor'' dediği an var ya, gitmiyor gözümün önünden.

Hele şu müzik, kanser eder adamı vallahi... Dinlerken boğazınız düğümlenecek, tüyleriniz diken diken olacak... Eskileri hatırlayacaksınız!

Pazar günleri duş aldıktan sonra üzerimizden gelen sabun kokusuyla, sobanın karşısına oturup Kemal abinin filmlerini izlerdik, bazen duygulanıp öylece bakardık bazen de kahkahalar atardık.. Gözümün önünde canlanıyor resmen koskoca mazi... Şu müzik bana elimden uçup giden şeyleri hatırlatıyor. Susmuyor bir türlü, bitmiyor. Ailenin birlikteliğini, bacası tüten sobanın üstünde çıtlayan kestane kokusunu... Daha neler neler.

Bu filmi izleyenler iyi bilir; Şaban sevdiği kadının gözlerinin görmesi için çok para verdi ve sonra yanlış anlaşılarak hapse düştü.

Hapisten çıktıktan sonra sevdiği kadının yanına geldi, sevdiği kadın önceden görmüyordu ve malum Şaban'ı da hiç görmemişti. Sonra Şaban'ın ona öylece baktığını görerek ona yaklaşıp, dilenci sanıp eline para sıkıştırdığı o sahnede gözü dolmayan yoktur. Yürekten sevenler çok iyi bilir o duyguyu...

Eski filmler güzeldi...

Günümüzdeki holding sahibi olan züppelerin aşk filmlerinden kat kat daha iyiydi... Çok merak ediyorum şimdiki çocuklarda bizim çocukken yaşadığımız şeyleri yaşıyorlar mı? Yaşamıyorlarsa inanın ki çok şansızlar.
Hoşçakalın...