Her Ay 1 Karakter: Ferhunde ve İçimizdeki Hırsın Karanlık Tarafı

Her Ay 1 Karakter serisinin ilk yazısında Ferhunde’yi seçmek istedim. Çünkü Ferhunde, Türk dizilerinde sadece kötü kadın diye anlatılıp geçilecek bir karakter değil. Onu izlerken kızıyorsun, sinir oluyorsun, bazen yaptığı şeylere akıl sır erdiremiyorsun ama bir yandan da bu kadını böyle yapan şey neydi diye düşünmeden edemiyorsun. Bence Ferhunde’yi unutulmaz yapan şey de tam olarak bu. Sadece entrika çevirmesi değil, insanın içinde bastırdığı hırsı, sevilme ihtiyacını, sınıf atlama arzusunu ve ait olamama duygusunu çok net göstermesi.

Ferhunde dışarıdan bakınca güçlü, güzel, kendinden emin, ne istediğini bilen biri gibi duruyor. Ama biraz derinine inince aslında onun içinde sürekli bir eksiklik hissi var. Kendini kabul ettirmek istiyor, görülmek istiyor, güçlü görünmek istiyor. Girdiği ailede de bunu çok sert şekilde hissediyoruz. Ali Rıza Bey’in ailesi dışarıdan ahlaklı, düzenli, geleneklerine bağlı bir aile gibi görünse de içeride herkesin ayrı bir kırığı, ayrı bir zaafı var. Ferhunde de bu zaafları çok iyi görüyor. O yüzden sadece olay çıkaran biri değil, insanların zayıf yerlerini fark edip oradan ilerleyen biri.

Şevket’le olan ilişkisine bakınca da Ferhunde’nin sadece aşk yaşadığını söylemek zor. Şevket ona bir kapı gibi geliyor. Daha düzgün, daha saygın, daha aileli, daha güvenli bir hayata geçiş kapısı gibi. Ama Şevket de kendi içinde zayıf, ailesinin baskısı altında ezilen, kararsız ve kolay yönlendirilen biri. Ferhunde onun bu tarafını görüyor ve zamanla ilişki sevgiyle değil, güç savaşıyla yürümeye başlıyor. Burada Ferhunde’yi tamamen masum göremeyiz ama Şevket’i de tamamen kurban gibi görmek eksik olur. Çünkü bir ilişkide biri manipüle ediyorsa, diğeri de bazen kendi iradesizliğiyle o kapıyı açık bırakıyor.

Ali Rıza Bey tarafına baktığımızda ise Ferhunde onun gözünde aile düzenini bozan bir yabancı gibi. Ali Rıza Bey’in en büyük meselesi zaten kontrol. Kendi doğrularıyla kurduğu bir aile var ve herkesin o çizgide kalmasını istiyor. Ferhunde ise o evin içine girince sadece bir gelin değil, o düzenin açığını ortaya çıkaran kişi oluyor. Bu yüzden Ali Rıza Bey’in Ferhunde’ye öfkesi sadece onun yaptıklarından değil, kendi ailesindeki çözülmeyi görmesinden de geliyor bence. Ferhunde aileyi bozmadı belki ama ailede zaten çatlamış olan yerleri görünür hale getirdi.

Hayriye Hanım açısından bakınca da durum başka. O daha çok evin düzenini, çocuklarının geleceğini ve insanların ne diyeceğini düşünen biri. Ferhunde gibi bir kadını kabullenmek onun için kolay değil. Çünkü Ferhunde’nin tavrı, giyimi, konuşması, hayata bakışı o evin alışık olduğu gelin profiline uymuyor. Ama Hayriye Hanım’ın da bazen olaylara sadece dışarıdan ve toplum gözüyle baktığını görüyoruz. Ferhunde’yi anlamaya çalışmaktan çok, onu kontrol etmeye ve hizaya sokmaya çalışıyor. Bu da Ferhunde’nin daha çok bilenmesine sebep oluyor.

Leyla ve Necla tarafında ise Ferhunde’nin etkisi daha farklı. Onlar genç, kırılgan, beğenilmek ve değer görmek isteyen iki karakter. Ferhunde onların hayatına biraz ayna gibi giriyor. Özellikle kadınlar arasındaki rekabet, kıskançlık, güzellik, erkek ilgisi ve sınıf meselesi Ferhunde üzerinden daha belirgin hale geliyor. Ferhunde bazen onlara abla gibi yaklaşabilecek bir konumdayken, çoğu zaman onları kendi hırsının içinde rakip gibi görüyor. Bu da onun en sorunlu taraflarından biri. Çünkü sevilmek isteyen biri, başkasının sevilmesine tahammül edemediğinde yıkıcı hale geliyor.

Oğuz meselesinde ise Ferhunde’nin psikolojisi daha da karmaşıklaşıyor. Oğuz gibi bir karakter zaten güç, para, arzu ve tehlike hissini temsil ediyor. Ferhunde’nin böyle birine çekilmesi tesadüf değil. Çünkü Ferhunde sakin, güvenli ama sıradan bir hayattan çok; heyecan, güç ve yükselme hissine kapılıyor. Bu da onun içindeki tatminsizliği gösteriyor. Elindekini yeterli görmüyor, hep daha fazlasını istiyor. Ama daha fazlasını isterken kendini de, etrafındakileri de yıpratıyor.

Ferhunde’ye empati kurunca şunu görmek mümkün: Belki de o hayatı boyunca değer görmek için yanlış yollar öğrenmiş biriydi. Sevilmek için iyi olmak yerine güçlü olması gerektiğini düşündü. Kabul görmek için samimi olmak yerine üstün görünmeye çalıştı. Kaybetmemek için sevgiye değil kontrole sarıldı. İçindeki eksikliği para, statü, ilgi ve hırsla kapatmaya çalıştı. Bu tarafıyla bakınca Ferhunde acımasız olduğu kadar yaralı da bir karakter.

Ama karşı taraftan bakınca da Ferhunde’nin yaptıkları masum değil. İnsan yaralı diye başkasını kırma hakkına sahip olmuyor. Eksik hissetmek, başkalarının hayatıyla oynamayı haklı çıkarmaz. Sevilmemiş olmak, manipülasyonu normal yapmaz. Ferhunde’nin en büyük hatası da burada başlıyor. Kendi acısını iyileştirmek yerine, başkalarının huzurunu bozarak güç kazanmaya çalışıyor. Bir süre kazanıyor gibi görünse de aslında her hamlesinde biraz daha yalnızlaşıyor.

Bence Ferhunde’nin asıl trajedisi kötü olması değil, iyi olabilecek tarafını hırsına yenik düşürmesi. Zeki bir kadın, güçlü bir kadın, dikkat çeken bir kadın ama bütün bu özellikleri doğru yerde kullanamadığı için kendini tüketiyor. İnsan bazen hayatta çok şey ister ama o istek karakterin önüne geçerse, kazanmak bile kaybetmeye dönüşür. Ferhunde bunun en net örneklerinden biri.

Yaprak Dökümü’nde herkesin bir dökülüşü var aslında. Kimi gururundan dökülüyor, kimi zaafından, kimi suskunluğundan, kimi hırsından. Ferhunde ise hırsından dökülenlerden. Onu bu kadar akılda kalıcı yapan şey de sadece kötülüğü değil; içimizde az da olsa bulunan o beğenilme, yükselme, kazanma, güçlü görünme isteğini abartılı ve karanlık bir yerden göstermesi.

Sonuç olarak Ferhunde bana göre sadece bir entrika karakteri değil, insan psikolojisinin karanlık tarafını gösteren güçlü bir karakter. Onu sevmeyebilirsin, haklı bulmayabilirsin ama yok sayamazsın. Çünkü bazı karakterler vardır, iyi oldukları için değil, insana rahatsız edici bir gerçeği gösterdikleri için unutulmaz olur. Ferhunde de tam olarak böyle biri.