Five Feet Apart: Sevdiklerinize Zamanınız Varken Dokunmanın Kıymeti...

Bir şeyden mahrum kaldığınızı fark etmediğiniz sürece onun değerinin farkına varamazsınız. Bir dokunuş ne kadar önemli olabilir? Hayat sevdiğimiz insanlara dokunmamız gereken saniyeler kadar kısa. Küçük bir dokunuşun imkânsızlığı, beş adımlık bir mesafede gizli. Ve hayat bir saniyesi boşa harcanmayacak kadar kıymetli, bunun değerini bugün bir filmde daha iyi anlayacağız:

Filmi daha iyi anlayabilmeniz için önce karakterlerin sahip olduğu hastalık hakkında kısaca bilgi vereceğim. Kistik Fibrozis: Akciğer, pankreas, ter bezleri, dış salgı bezlerinde görülen resesif kalıtımlı bir gen hastalığıdır. Ter ve mukus üreten bezlerin hücrelerinde ki anormallik sonucu mukus birikmesine neden olur. Kistik Fibrozsanız yaşama zaten kaybederek başlıyorsunuz( Yenilgiler zaferlerden daha yakın:) Hayatınız haplar ve dört duvarla kaplı bir hastane odasında geçiyor. Kadın hastaların çoğu çocuk sahibi olamıyor, erkek hastaların ise yüksek bölümü kısır bunu geçtim çoğumuzun inanmadığı aşka dair aşık olma hakları bile ellerinden alınıyor bir çoğunun.

Filmimizin başrolleri Holey Lu Richardson( Stella) ve Cole Sprouse(Will) yönetmen koltuğunda ise Justin Baldoni oturuyor. Stella on yedi yaşında bahsettiğimiz hastalıktan muzdarip hayatını arkadaşı Poe ile hastane odalarında geçiriyor. Will ise hastaneye yeni yatmış olan bir hasta. Bir çoğumuzun kaderi gibi onların da kaderi birbirine bir hastalık ile bağlanıyor. Stella yaşamak için direnmekte, Will ise yaşamı tüm umursamazlığıyla kıyıda köşede kalarak takip etmektedir. Stella Will ile anlaşıp beraber tedavi süreçlerini yönetme kararı alırlar. Bu süreçte aralarında duygusal bir bağdan ziyade ruhsal bir bağ oluşur, tabii 'mesafeler aşka engel değildir ' sözünü tam bu noktada anmamız gerekiyor çünkü fiziksel olarak birbirlerinden uzak durmak zorundalardır. Bu hastalığın 6 adım kuralı var: Çapraz enfeksiyon riskini azaltmak için birbirlerinden en az altı adım uzak durmak zorundalar. Dokunmadan, kokusunu almadan, ellerini hissetmeden... Stella' ya aşık olan umursamaz karakter Will için bugüne kadar bir kusur, sorun olarak görmediği 'dokunmak' artık önünde koca bir dağ gibi engel teşkil etmektedir. Hayatlarından; gençliklerini, mutluluklarını, bedenlerini... Çalan hastalığa karşın onlarda hastalıktan bir adım çalmaya karar verirler, filmde bu Stella tarafından şöyle dile getirilir:

Ellerinde bir bilardo sopasıyla birbirlerine beş adım uzak mesafeden yaşamaya başlarlar. Basit bir bilardo sopası değil mi? Değil. Ucunda iki hayal ve hayat kaybı taşıyor. Geçen zaman onlara bir kayıp daha vermiştir Stella en yakın arkadaşını kaybetmiştir, Poe hastalıkla mücadele de başarısız olmuştur. Bir karar almıştır Stella madem ölüm bir seçeneksizliktir Stella artık yaşayacaktır. Bir kez daha bir kere bile birine sarılamamış olmanın yükünü taşımak zorunda kalmayacaktır.

Stella çocukluktan beri bir hastane köşesinde dışardaki ışıkları görmenin hayalini taşımaktadır ve bunu Will'le yapmayı kararlaştırır. Yola çıktıklarında bir anda el ele tutuşurlar, eldivenle bile olsa ellerinin sıcaklığını hissetmişlerdir. 'Bütün mesafeler bitmiş, acılar dinmiş, savaşlar kazanılmış.. ve bu sadece bir kaç saniye el ele tutuşmalarıyla olmuştur.

O sırada on yedi yıldır beklediği nakil için akciğer haberi gelmiştir, beraber gölün kıyısında otururlarken Stella bu haberi görmezden gelir çünkü hayatını will'i ertelemek istemez. Hayat yenilgilerle doludur tam o anda ayağının kayması sonucu göle düşer, Will onu kurtarmaya çalışırken mecburen suni teneffüs yapar. Ve hastalıkları birbirine geçer. İkiside hastaneye kaldırılır, Will kurtulurken, Stella için kurtulma savaşı daha çetindir. Ve Will bir karar almanın eşiğindedir: Stella' ya bir yaşam borçludur. İkisin beraber mutlu olabilecekleri bir dünya madem yoktur, Will Stella' nın mutlu olduğunu bilmekle mutlu olacaktır, veda edecektir. Stella nakli kabul edip gözlerini açtığında son kes Will' e bakar vedanın farkındadır. Will' siz bir hayatı kabullenmek zorunda kalmanın ağırlığı kalbine nefes aldırmamaktadır. Will' vedasını şu sözlerle bitirir:

Film tıpkı başlangıçta olduğu gibi finalinde de de şu sözleri vurgulayarak bitti: 'Pişman olmayın, eğer dokunmak için fırsatınız varsa sevdiklerinize mutlaka dokunun'.