Çocuk Oyuncuların Devleştiği 4 Duygu Yüklü Film

Selamlar dostlar,

Bazı durumlarda hayata çocukların gözünden bakmak gerekir. O zaman saflığı, masumiyeti ve objektifliği tam anlamıyla kavrayabiliriz. Bu yazımda sizler için çocuk oyuncuların adeta oyunculuk ve hayat dersi verdiği 4 filmi derledim. Her birinde çocukların dünyasına girip, onların yaşadıklarına tanık olurken hem duygusal hem de düşünsel bir yolculuğa çıkacaksınız. Umarım beğenirsiniz.

Keyifli okumalar.

Kefernahum

Kolayca görmezden gelinen, “mal gibi” sahiplenilen çocukların her coğrafyada nasıl sömürüldüğünü özellikle çocuklar üzerinden çok güzel anlatan bir film. Kırılganlıklarından doğan savunmasızlıklarına rağmen küçük yürekleriyle gelenek adı altında yapılan istismara boyun eğmeyerek birbirlerini korumaya çalışmaları, yitirdiğimiz saflığı gözlerimizin önüne seriyor. Geçip gittiğimiz, görmezden geldiğimiz hayatların aslında ne kadar anlamlı ve acı yüklü gerçekler barındırdığını yüzümüze tokat gibi çarpan bir başyapıt. “Darfur” filminden sonra belki de izlediğim en sert drama bu olabilir. Hayatın içinden olması ve üstün oyunculuk performansları, bir film izliyormuş gibi değil de olaylara birinci gözden şahit oluyormuş hissi yaratıyor. Ne kadar inkar etsek de zaman zaman ırkçı duygularımızın esiri olduğumuz gerçeği kaçınılmaz. Mekan seçimleri, diyaloglar ve sahne araları bile o kadar anlamlı ki, mutlaka izlenmesi gereken bir film. Ayrıca 8.4 IMDb puanına sahip olduğunu da eklemeliyim.

Çizgili Pijamalı Çocuk

II. Dünya Savaşı’nın çocuklar üzerindeki etkilerini gösteren, en basit soruya bile doğru düzgün cevap veremeyen, neyi neden yaptığının farkında olmayan askerlerin olduğu sahneler barındıran, bir öz eleştiri niteliğinde izlenip ders çıkarılacak bir film. Filmi izlerken insanın içi burkuluyor. Duygudan duyguya sürükleyen bu film, izleyiciyi derin düşüncelere sevk ediyor. Keşke zulme uğrayan bir halk, aynı zulümleri başkalarına yapmasa ve bir öz eleştiri filmi de onlar yapsa demeden edemiyor insan.

Jojo Rabbit

Öncelikle senaryosunun benzersiz olduğunu belirtmek gerek. Savaşı konu alırken absürt komedi ve dramı birleştiren, kendine has bir tarzı olan nadir bir yapım. Senaristi tebrik etmek lazım, çünkü böyle bir düşünce tarzını ortaya koymak büyük cesaret ister. Metaforlar ve ince mesajlar içermesine rağmen anlaşılması zor olmayan, mesajlarını açıkça veren bir film. Oyunculuk, renk paleti ve atmosfer muazzam ötesi diyebilirim. Afişe bakıp çocuk filmi sanmayın, zira bu film çocuklara pek uygun olmayabilir.

Deha (Gifted)

Sade senaryolu filmleri pek sevmememe rağmen, "Deha" izlerken sıkmayan ve keyif veren bir film oldu. Özellikle küçük oyuncunun Chris Evans’tan daha iyi bir performans sergilemesi takdire şayan. Komik, duygusal ve içten bir film. Uçlara kaçmadan her duyguyu tadabileceğiniz, izlenmesi ve izlettirilmesi gereken tatlı bir film diyebilirim. Bazı filmler o kadar sade ve durudur ki, onları sadece bir film olarak değil, hayatın bir parçası olarak görürsünüz. "Deha" da benim için bu tarz filmlerden biri oldu ve hafızamda uzun süre yer edecek gibi görünüyor.

Okuduğunuz için Teşekkürler.

#Yeterhayeterhayat