O kadar insan tanıyorum ama hiç kimse yok?

Sorsanız arkadasım cok tanıdıgım çok ama kimse bana bir telefon kadae yakın değil derdimi anlatacak kadar kimseyi kendime yakın görmemem en yakınım bile samimiyetinden şüphe duyduğum bir dünya burası. Halbuki bana bir gele ben 10 giderim. Gercek samimiyetin kölesiyim de diyebilirim. Bu sene benim için diger senelere nazaran oldukça kötü değil ama zor geçti halada geçiyor. Neden kimsem yok? Anlatsam geçer mi? Her şey son bulur mu?