Sizin hiç anneniz öldü mü?

Zaman nasıl da hızlı geçiyor. Ne saçma dertlerin peşine düşmüşüz. Aklımdan bir türlü çıkmıyor, ne yaparsam yapayım bilinçaltımda bir yerlerde kazınmış. saati, dakikası. Her gece yeniden canlanıyor o anılar..

Unutmak istesem de unutamıyorum, kurtulmak istedikçe yeniden bedenimi sarıyor, önce ısıtıyor, yakıyor; sonra buz gibi üşütüyor. onsuzluk tüm bedenimi sarıyor, bırakmıyor.
Her gece tekrar tekrar akıyor göz yaşlarım. Onu unutmak mümkün değil. Rüyalarıma gelir diye bekliyorum ama gelmiyor. Bana küstü mü acaba diye düşünmeden edemiyorum.
Bazen haykırmak istiyorum; onu çok özlediğimi, onsuz yapamadığımı dağlara taşlara bağırmak istiyorum. Sonra yine içime atıyor, gözyaşımla anlatmaya çalışıyorum hissetiklerimi.
Bana son bakışı aklıma geliyor. nasıl çaresiz, nasıl kabullenmiş. Elimi bırakmayışı aklıma geliyor, bırakma dercesine. Gitme dercesine. Çaresizliğim aklıma geliyor, başımı eğerek odadan çıkışım. Başkaldırmayışım geliyor aklıma, hep yaptığım ama o an kaçındığım. kabullenişim geliyor aklıma, savaşmaktan kaçışım.
En kötü zamanında dahi gülen gözlerle bakışı geliyor aklıma. gözlerindeki o sevgi bütün vücudumu sarıyor, ısıtıyor. Yine de sevdiklerinden bahsediyor. aman dikkat edin, ben yokken de ben varmışım gibi davranın dercesine.
Sonra başlıyorum; merak etme diyorum, her gece ama her gece aklımda bir tek sen varsın diyorum. Seni her şeyden çok seviyorum diyorum.
Açıyorum avuçlarımı semaya, ve o çok inandığım Allaha yalvarıyorum sana en güzel yerleri hazırlasın cennetinde diye. Bilirim ki o en güzel yerler en çok senin hakkın annem, benim canım annem.

Mekanın cennet olsun diye yalvarıyorum Allah'a. Benim bir parça sevabım varsa anneme yaz diye. Hem Zeki Müren'in dediği gibi be anne; “Geceler sensiz çok soğuk ve karanlık!”
Ama buluşabilirsek, anlatacağım çok şey var, o zamana dek rahat uyu meleğim, güzel anneciğim canımdan daha çok sevdiğim.. Geleceğe dair bir şey için yaşıyorum sadece. Yanına ilk geldiğimde birdaha asla bırakmamak üzere sarılacağım.. #12.12