Evde istenmiyorum lütfen bir fikir verin?

Arkadaşlar yaşım 27 Antalyada yaşıyorum. Evin en büyük çocuğuyum. Yaklaşık 15 gün oldu işten ayrıldım. Buna bağlı olarak sırf 15 gündür işsiz kaldım diye babam bana evde sığıntı, fazlalık olduğumu ve defolup gitmemi istedi. Ergenlik dönemine kadar her türlü dayak ve hakarete maruz kaldım ama hiçbiri bu kadar zoruma gitmemişti. Böyle demesi bana çok dokundu. Ve annem de hiçbirşey yokmuş gibi takma kafana diyor. Annemden oysa tepki beklerdim babama karşı ama onun yerine bana takma kafana deyip geçiştiriyor. Annem bana; seni evden kovmamış niye üzülüyorsun diyor. Sizce fazlalık ve sığıntı demesi kovmasından daha kötü değil mi. Resmen söyledi yani bu iki kelimeyi. Bunun dışında bana, kira vermiyorsun, benim sırtımdan geçiniyorsun, benim ekmeğimi yiyorsun diyor. Oysa çalıştığım süre içinde ben eve elimden geldiğince katkı sağlıyorum. Cimri bir insan değilim. Ama tüm bunlara karşılık bana sarfettiği bu sözler son nokta oldu artık ve ben de tüm saygımı bozdum ve ağzıma geleni söyledim. Artık bu evde durmak istemiyorum ben de ama gidecek bir yerim de yok, hazır da bir işim de yok. Sizce ne yapmalıyım? Lütfen bir yol gösterin bana. Belki bazı arkadaşlar bana babandır, büyüğündür silemezsin, kızgınlıkla söylemiş olabilir diyecekler ama gerçekten bildiğiniz gibi değil. Beni resmen düşmanı gibi görüp sürekli beddua ediyor. Ve inancınız olsun bu yaşa kadar yanında sigara bile içmiş biri değilim. Hiçbir kötü alışkanlığım yok, bir evlat olarak bunu hakettiğimi düşünmüyorum ben. Fikir verecek arkadaş olursa dinlemek isterim.