27 yaşına gelip bir b. k olamamak?

Yaşamayı beceremedim 28 senedir ölü gibiyim hayata uyum sağlayamadım kendimi hep eve kapattım dışardan hayattan toplumdan kopuk asosyal yaşadım dışarı çıkamadım korkak utangaç biriyim hayata atılamadım hiç çalışamadım gezemedim meslek edinemedim okuyamadım adam olmayı beceremedim işte

bende aynı okumak istedim olmadı kazanamadım okuyamadım çalışmak istedim olmadı iş bulamadım hiç çalışamadım mesleğim olmadı hiç gezmedim sosyal olamadım hayata atılamadım hep evde durdum böyle boşa geçti seneler ve 28 yaşındayım ama elde var 0 hayata geç kaldım ortada sap gibi kaldım evden zaten hiç çıkamıyorum

Ben bu yaşıma kadar evde durdum dışarı çıkamıyorum hiç çalışamadım özgüvenim cesaretim yok hayattan dışardan insanlardan korkuyorum gezemedim bile yani kişilik yapım engel oldu bana hep çok utangaç çekingen pasif biriyim istesemde dışarı çıkamıyorum hep çalışmak istedim ama yapamadım ben evlenemicem bile işimin olucanıda sanmıyorum evde çürümeye mahkumum

Ben düzelemicemin farkındayım bu yaştan sonra adam olmaz bir halt olmaz benden hayata uyum sağlayamıyorum yaşamayı beceremiyorum bu yaşıma kadar düzelseydim düzelirdim zaten hayata geç kaldım 0 dan ibaretim yaşama hevesim kalmadı hayattan beklentim yok işim param sosyal hayatım olmasada olur evlenmesemde olur ben artık kabullenme aşamasındayım bu halimi

ya bak ben çocukluğumdan belli böyleyim hayata hiç uyum sağlayamadım diğer insanlar gibi normal olamadım hep anormaldim ya bir insan kendini niye eve kapatsın senelerce eve kapalı yaşamak normal mi sence demekki ortada ciddi bir sorunum var ve bu yaşıma kadar düzelemedim artık farkına vardımki bu yaştan sonra da düzelemicem kendimi tanıyorum yani yaşamayı beceremedim olmuyo işte adım atamıyorum korkağın tekiyim yaşamaya cesaretim yok 28 yaşındayım ama 0 dan ibaretim sanki hiç yaşamamış gibiyim

Ya biz aynıyız gerçekten aynı durumdayız ama tabi sen benden daha güçlüsün cesursun özgüvenlisin bu belli oluyo bir kaç ayda olsa çalışmışsın dershaneye falan gitmişsin bişeyler için çaban olmuş bence sen başarabilirsin artık dönüm noktasına gelmişsin kısa zamanda düzelicene inanıyorum bense çocukluktan belli hayattan kopuk bir insanım hayatımda hiçbirşey başaramadım kazanamadım yaşayamadım yapamadım hayata tutunamadım hayatımı kazanamadım okumak istedim 6 kere ygsye girdin olmadı çalışmak istedim ama mesleğim yok özgüvenim yok cesaret edemedim utandım korktum çekindim gezmek sosyal olmak istedim ama dışarı çıkamadım istesemde beceremedim yıllar böyle evde boşa geçti hayata geç kaldım geçmişim bomboş gençliğim boşa geçti çok acı çekiyorum bu yüzden ve hâlâ aynıyım 10 sene önce isteyipte yapamadıklarımı hâlâ yapamıyorum adım atamıyorum iyice kapandım içime psikolojim alt üst oldu yaşama hevesim kalmadı hayattan beklentim kalmadı boşlukta kayboldum

Onca yıldan sonra şans eseri yazına denk geldim ve sana sormak istediğim ve anlatmak istediğim bir çok şey var. Hâlâ yaşıyor musun?

Sende aynı şekilde hâlâ yaşıyor musun?

Kıyamam ya :(
İnşallah bundan sonrasında durum değişir ve bu dediğini yapabilirsin.
Bu niyetin senin ne kadar iyi bir insan olduğunu gösteriyor.
İnsanın para kazanıp ailesini rahatlık içinde yaşatması harika bir duygu.
Peki sahip olduğun hiç bir şey yok mu? Güzellik, çekicilik.. ?