Ya Öteki Taraf Yoksa.....

Kısa bir hikaye duymuştum bununla ilgili;

ikiz bebekler anne karnında büyüyüp gelişirken birbirleriyle de konuşuyorlarmış, biri diğerine iyice yaşlandık ve yakında buradaki yaşamımız sonlanacak demiş. Doğum anı yaklaştığında aralarındaki konuşma aynı iki yaşlı insanın konuşmalarına benzemeye başlamış, biri diğerine öbür dünyaya inanıp inanmadığını sormuş diğeri inanmadığını söylediğinde onu ikna etmeye çalışmış beriki ama başaramamış. Doğum gerçekleşirken birbirlerine veda etmişler ve bu dünyaya gözlerini açtıklarında hiç bir şeyi hatırlamıyorlarmış ikisi de. Bu dünyaya gelip büyüdükten sonra da bu sorular sürmüş gitmiş aralarında ve hiç bir şey hatırlamadıkları için çelişkiye düşmüşler yine ve ancak kutsal kitabı okuduklarında anlamışlar ki her şeyin sonu gibi görünen şey aslında başka bir şeyin başlangıcı da olabilir.

Tabii bu bizim öbür dünyaya inanmamız için uydurulmuş bir hikaye de olabilir ancak ilk bakışta mantıksız da gelmiyor hani ;)

Ben bu hikayeye rağmen inanmıyorum, gözlerim ve kalbim mühürlenmedi, Allah'ın sevgili kullarından olduğuma inancım da tam bununla birlikte araya hiç bir şeyi ve hiç kimseyi koyamıyorum.

İmanın 6 şartından biri de ahirete inanmaktır... Âhirete inanmak demek; öldükten sonra tekrar dirileceğimize ve dünyada yaptığımız işlerden Allah'ın huzurunda hesap vereceğimize, iyilik yapanların mükâfat göreceklerine, kötülük işleyenlerin cezalandırılacaklarına inanmaktır. Kuran-ı Kerimde ahiretle ilgili 116 ayet geçiyor. Allah (c.c) şöyle buyuruyor:

“Ey inananlar! Allah’a, rasulüne, rasulüne indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba inanmakta sebat gösterin. Kim Allah’ı, meleklerini, kitablarını, rasullerini ve ahiret gününü inkar ederse şüphesiz derin bir sapıklığa sapmıştır.” [Nisa: 136]