Parayla Huzur Olurmu ?

Kolay elde edilen şeylerin keyfi olmuyor maalesef... 80'li yıllar... Alım gücü çok düşük, kredi kartları yok, taksitli alışveriş için kefil istendiği dönem. Bir de üstüne kefil dolandırmanın bol olduğu yıllar olduğu için en yakın arkadaşın bile sana kefil olmazdı. Velhasıl kefilsiz senet bile yapılmayınca taksitli eşya almak çok zora biniyordu. Ancak tanıdık esnaf bulursan... Hal böyle olunca aldığın ufacık şey o kadar değerliydi ki senin için. Şimdiler kafa bulup dalga geçiyor ama en basiti şimdi fırlatıp yere çarptığımız ev telefonlarını nasıl bir köşeye koysak da etrafını nasıl süslesek derdindeydi herkes. Evimize ilk teyp alındığında ebeveynlerimiz bozarız diye kurcalamamıza izin vermediği için gece kalkar gizli gizli dokunurduk... Aslına bakarsak şimdilerde de alım gücü düşük. Kimse zenginleştik hayalleri kurmasın. Ellerinden kredi kartlarını bir al, Türkiye nüfusunun %60-70'i direk 80'li yıllardaki yaşamaya başlarlar. Bir de 2000'li yılların başlarında tüm dünyayı etkisi altına alan Çin malları herkesin evine dandik ve ucuz, iyi kötü iş gören elektronik eşyaları soktu. Bunların etkisiyle insanlar biraz rahatladı ve açıkçası ekonomik anlamda havaya girdi. 80'li yıllarda alınan belki bugün 30-40 TL etmeyecek teyplere elimizi sürdürmeyen ebeveynler, şimdi 2 yaşındaki çocuğun eline daha kredikartına bilmem kaç takside böldürdüğü ve yarısını bile ödemediği Iphone 5'i "çocuk kırar mı" endişesi olmadan verebiliyor. Bir bakıma güzel ama mal-mülk kıymeti bilmeyen bir nesil yetişti şu an. Bir şeyin kıymetini bilmiyorsan o şeyle mutlu olamazsın. İkinci konu huzur konusu. Bir şeyler taksitlede olsa kolay alınınca insanlar arsında çok feci manada yarış ve kıskançlık başladı. Onda var bende niye yok? Tek gayemiz onda olan şeyin aynısı bende de olacak. Bu kıskançlık ve haset maalesef insanları bitirdi. Kimse çapını bilmez hale geldi. Hep 80'lere örnek veriyorum, zira biraz yokluk yıllarıydı ve ona rahmen insanlar çok mutluydu. Komşuluk ve arkadaşlık ilişkileri şimdiki gibi değildi. Zengin zenginliğini fakir fakirliğini biliyordu. Şimdi görüntü zengin, ama kazandığı para anca kredi kartının asgarisini ödemeye yetecek kadar. Bugün kankam dediğin adam gizli gizli senin elindeki telefona haset eder hale gelmiş... Aşklarımız, sevgilerimiz ve flörtlerimiz bile Çin malı..! Kullan at, git yenisini al. Böyle olunca kimsenin aşkı da, sevgisi de tatmin etmiyor. Ya daha iyisi varsa? İnsan böyle için için kendini kemirirken söylesene nasıl mutlu olabilir?

her zaman parayla saadet olmaz