Bir zamanlar çok zeki olan bir insan, zamanla aptallaşabilir mi?

Önce çok zekiliğin tanımını yapalım.

Kafasında düşünce duvarları olmayan kişi.

Yani zeka sanki sonsuzluğa doğru uzanıyor. Bu da insani biraz mutlu edebiliyor.

Zamanla zekanın körelmesini bizatihi yaşayabilir insan. Çok fazla takılıp kalırsan düşünce duvarları oluşmaya başlar.

Buda zeki insanı aptallaştırır.

Çok zekiliği daha anlaşılır tanımlarsak,
her şeyi bilebileceğine, çözebileceğine dair kesin inançtır.

Zeki olmayan bir insan bir soruyu düşünce duvarı oluşturarak çözer. Buda verimsizdir.

Çok zeki insan ise soruyu sonsuz zeka evreninin içine alır. Orada çözer sorunu.

Bu bir teoridir tabii ki. Ama ben zamanında çok zeki biri olmuş olarak, zekanın tanımını doğru yaptığıma inanıyorum.