Hiçbir hayalim yok ama ölemiyorumda ne yapmalıyım?

benim dişi versiyonum

hayalleri çocukluktan itibaren bastırılmış, toplum baskısı içinde kendi kendini gerçekleştiremeden ya da gerçekleştirmesine izin verilmeyen

-kızım, oğlum hadi üniversite oku yoksa herkes bize ezik gözüyle bakar

gibi safsatalar ile istemediği üniversite istemediği bölüm istemediği şehirde öylesine yaşayan büyük bir dramdır.

hayal kurmasını bile beceremiyorsun, hayatına çeki-düzen ver diyorlar.

o insanın dış perdelerini kaldırıpta içine bakmak istemezler daha doğrusu beceremezler.

o perdeleri kaldırıp içeri baksalar, kopan fırtınaları;
-kaçırılan güzel zamanları
-olmak istediği yerde olamadığı küstürülmüş iç çocuğu
-sevdiği herşeyin kır papatyası gibi koparılmış bir köşeye atılmış hallerini göreceklerdir.

Senin sorunun başka ama bunları da bahane edip işin içinden çıkılmaz hale getiriyorsun.
Bir söz var..
Her karanlık gecenin ardından aydınlık bir sabah vardır.
Sabırlı ol ve kalbin daraldığı zaman 3 kere inşirah suresi oku eğer kısa zamanda psikolojin düzelmezse o zaman tekrar konuşuruz :)