Mavi ile pembe patik hikayesini biliyormusunuz?

Doğar doğmaz ayağına geçirilen pembe patikler sana yumuşak başlı, sessiz ve uyumlu olmanı fısıldar.
“Öyle rahat oturma, sesli gülme, eteğine dikkat et, yürürken önüne bak” demenin kibarıdır ve kuralları ayaklarından bağlayarak uygulatmaya başlarlar. Özgürlükler kapısı rengi olan mavi patik yerine pembe giymek zor zanaattır. Çocukluktan başlayan uyarılar ve baskılanmalar, patik boyutunun büyümesine bakmaz ve ilerde de devam eder.
“Sen kadınsın, evinin kadını olacaksın” denir.
Önce mavi patikli ve soyadını taşıdığın babandan, sonra gene mavi patikli soyadını aldığın kocandan.
“Erkeğe ses edilmez, adam dışarıda bin tane kişiyle uğraşıyor ekmek parası için” denir.
Sanki kadın da dışarıda çalışmıyormuş gibi.
“Kadın dediğin evini pırıl pırıl tutar” denir.
“Mavi patikli ev işi mi yaparmış” denir.
Sanki mavi patiklinin dışarıda çalışarak sırtlandığı yükün bir kısmını o pembe patikliler almamış gibi.
Hadi bunları sindir. Tabi sindirebilirsen..
Mavi patik giyenler aldatır.
“Mavi patiklidir, yapmış bir hata, pembe patikli affedici olmalıdır” denir.
“Bak mavili pembeli patikler giydirilmiş çocukların var” denir.
“Büyüklük pembe patikli de kalsın” denir.
Dayanamayıp boşansa, “boşandın da noldu, patikli çocukların mavi patikli babalarından oldu, senin de adın pembe patikli dul oldu” denir.
Bu dedikodu ve akıl vermeler her ne renk patik giymiş olursa olsun her insan tarafından söylenir ve uzar da uzar…
Peki aksi durumda;
Pembe patikliye iftira atılsa, öldürülür. “Mavi patikli namusunu temizlemiş” denir. Konu kapanır.
Ağlarsın.
“Pembe patikli işte hemen ağlar” denir.
Gülersin.
“Pembe patiklisin, bu kadar gülme” denir.
Susarsın.
“Sen ne biçim pembe patiklisin. Başkalarının pembe patiklileri böylemi? Fıkır fıkırlar Allah için” denir.
Konuşursun.
“Pembe patikli milleti işte. Dır dır başının etini yer” denir.
Fikir verirsin.
“Sen ne bilirsin ki” denir.
Söylemezsin.
“Sen ne bilirsin ki” denir.