Yaşamın özü nedir?

sizce ne?

yaşam harekettir. bilgi harekete geçirmez, sevgi harekete geçirir. bir bilgiyle harekete geçiyorsanız bile o bilgiyi sevdiğiniz için harekete geçersiniz. erdem için de öyle. bir erdemi sevdiğiniz için erdem erdemdir ve o erdemi sevdiğiniz için harekete geçersiniz. yaşam harekettir.

hayır, sevgi bilgi değildir. sizin ortaya attığınız teze göre her şeyin bilgi olması gerekir ki bu imkansızdır. her şey "varlık"tır. bilgi ise "bilebilen" bir varlık olduğunda ortaya çıkar. bilebilen varlıkları ortadan kaldırırsanız bilgi ortadan kalkar.

bilgi ise varlıkların bilgisidir. bilgi sadece bilebilenlerin zihinlerinde ortaya çıkar.

Hm. Yani evet. Bilme sonucu zihinde de hareket olduğuna göre teorime göre öyle.

sevgiyi aslında çok daha geniş bir tanımla alıyorum, burada sadece insani/hayvani duygu olarak yorumlayacağım.

sevgi bir şeyin içerideki yokluğudur. bu nedenle seversin. sevdiğin için harekete geçersin (iç eylem veya dış eylem). (bilmeyi arzuladığınız) sevgi sonucunda, varlığı bilirseniz arzunuza kavuşmuş olursunuz. yani içinizde olmayan bilgi, artık içinizde olur. yapılan her eylem için aynı şekilde.

"Varlığı öğrenmeye iten sebep insanın amaç bulmak istemesi, gücü merakı ve varlığı bildiği zaman oluşan şey sevgi olamaz mi? Veya diğer duygular"

şu cümlenizi anlamadım?

neyin sevgisi varlığı bilmedeki sebep değil de sonuç olamaz mı? sorunuzu örneklerle desteklerseniz daha iyi anlarım. mesela 1000 lira kazanmak istiyorum (para sevgisi). bu sevgi sonucu harekete geçiyorum. çalıştım. kazandım. sonunda nasıl bir sevgi/arzu duyabilirim ki? mesela hırs (başka bir duygu) yapıp "daha fazla kazanmalıyım?" diyebilirim. bu sefer 2000 lira kazanmak isterim. yine bende olmayan ama istediğim (sevdiğim/arzuladığım) bir şeye ulaşmak için harekete geçerim.

korku duygusu ise yaşama sevgisinin karşılığı. negatif sevgi gibi bir şey. yaşamayı sevdiğim için korktuğum şeyden kaçınırım.

sevgi burada bilinçli bir süreç değil. bilinçaltı bir süreç. farkında olmadan yapılan. adının sevgi olduğunu bilmiyorsunuz. hatta aşktan veya eşinize dostunuza arkadaşınıza dostunuza duyduğunuz sevgiden de biraz farklıdır. kişinin içindeki itkinin ana kaynağı sevgidir. kendini sever ve bu yüzden hareket eder. kişi kendini sevmiyorsa, neden dışındaki bir şeyden nefret etsin?

evet. bu bilinç noktasını insan anlarsa, insanların eylemlerini daha net anlamlandırabilir.

kişi kendini sevmiyorsa, neden dışındaki bir şeyden nefret etsin?

bir çok dış nedeni olabilir. peki insanın iç nedeni ne?

Korku da bir sevgi ama?

Korku = yaşama sevgisi

hayır. anlatamadım. korkunun kendisi bir sevgi çeşidi. mesela köpekten korkuyorsunuz diyelim. köpek niçin korkarsınız? kendinize bir zarar gelmesini istemediğiniz için korkarsınız. yani canınızı sevdiğiniz için. kolunuzu bacağınızı sevdiğiniz için. zaman olarak boşuna bir da hastaneye gidip tedavi olmamak için. zamanınızı sevdiğiniz ve onu daha kıymetli değerlendirmek istediğiniz için.

aşırı sevgi mi bilmiyorum, sadece bilinçli gerçekleşen bir süreç değil bu. korku duygusu çocukluğumuzdan beri olan bir şey ve bu doğal, yani doğanın gereği.

Dayanılmaz acılarımız da var meduze nine

O basit bişeydi. Yaşadığımız acıları yaptığımız esprilerle mi ölçelim

Espride komikse trajikomik olur o zaman

Bende yalandan nefret ederim ne kadar güzel bir ortak yönümüz var. Ama hangi konu da yalan söylediğimi düşündüğünüzü anlamadım.

Anladım ve sevindim

Beni anlıyor olmanı çok isterdim

İçgüdüsel bişey bu insanın doğasında var

Çok severim çoğu eserini okudum. Şu an Balzac ın bir eserini bitirmeye çalışıyorum. Çok yorucu bir dille anlatmış. O yüzden uzun sürüyor

Vadideki zambak

Evet öyle

Şükür anlaşabildiğimiz bişey çıktı 😄

Sağol sende kendine iyi davran görüşürüz 👋🏻👋🏻👋🏻