Kimseyi samimi bulmuyorum ve yalnız hissediyorum?

Aynısı bana da olmuştu. Kimse samimi gelmemeye başladı ve insanların dediklerini çok takar olmuştum. Sonra birkaç ay meraba meraba oldu. bir kaç kişi dışında kimseyle zorunlu olmadıkça diyaloğa girmedim. Bana iyi gelmediğini düşündüğüm kişileri belirledim ve ilk işim onlarda uzaklaşmak oldu. Çok yakın 2 aykadaşım var. Hep onlarla geçirdim vaktimi. Sonra youtubedan psikoloji üstüne, özgüven üstüne falan bir sürü video izledim. Bir sürü yazı okudum. O bir kaç ayın sonunda hayata tekrar geri döndüm gibi oldu. Küçük şeylerle mutlu olmaya çalıştım. Çok iyilik yapmaya çalıştım. Bol bol dinlendirici , sakin müzikler dinledim. Yürüyüşler yaptım ve en önemlisi, benim için , bol bol yazdım. Duygularımı, düşüncelerimi hep bir yerlere yazarak attım içimden. Bu iyi geldi bana. Herkesin kendini iyi hissetme yolları farklıdır. Benim favorim yürüyüş ve yazı yazmaktı. Kendine iyi gelen bir şey bul sonra onu sürekli yap. Hayvanları sev, çocukla çocuk ol , toprakla oyna , resim yeteneğin olmasa da dene, müzik aleti çalmayı öğren vs. Sürekli hareket etmeye çalış. Sen hareket etmedikçe vücut köreliyor. bir şeye üşenince kesilmiyor. bir bakıyosun her şeye üşenir olmuşsun. Bu da senin enerjini sömürür ve bitkin hissedersin hep. O yüzden bir kaö spor dene olmuyorsa yürümeyi dene. Asla üşenme. Zorla kendini enerjin yavaş yavaş artıcak ve daha fazla yapmak isteyeceksin. Umarım kendi kendinin ilacı olursun.

Zaten kimse gerçekten samimi ve içten değil. Zamanla kendi kendini teselli etmeyi öğrenirsin merak etme