Kaynanam her gun bebegimi gormeye geliyor ve?

Oyle konusmak kolay. Senin cocugun olsun hergun kaynanan sana gelsjn bakalim ozaman anlarsin

Valla Melisa seni çok iyi anlıyorum... burda kimse bilmiyor ne demek olduğunu. 1: hergün geliyor ve senin özel hayat diye bir hayatın yok
2: çocuğu kucağından bırakmıyor ve bir gün derki "bu çocuğu kucağa alıştırdın"
3: sen annelik görevini bile yapamazsın artık, çünkü sürekli seni izleyen biri olur, ve sen rahatca istediğin şekilde çocuğunu eğitenezsin.
4: bir insan her ne kadar dünyanın en iyi insanı olsa bile, onu hergün görürsen, soğarsın.
5: bende anneyim, ve çocuğuma yalnız iken çok iyi bakıyorum, kaynanam beni izleyip" niye böyle yapıyon, şöyle yapsana" dedikçe ben rahat edemiyorum. Birde devamlı laf sokması, kimse sana karışmamalı, anne sensin, öz annen bile sana karışmamalı.
6: "bişey olmaz gelsin" diyenler ise, yalnız başına çocuklarını asla büyütemeyenlerdir, onların illa yanlarında anne ya da kaynana olmalı, yoksa yapamazlar, ve bizim gibi asla yapamazlar. Yani yapayalnız başı dik düşe kalka, kimseye minnet eylemeden çocuk büyütmek... benim yanıma öz annem bile gelmedi

Ve iyikide gelmemiş. Çünkü gururla "yalnız büyüttüm" diyebilirim. En zor günlerimde bile beni annem yapayalnız bıraktı. Ve dahada güçlendim. Kimseye ihtiyacımda yok çok şükür. Bir kızın kaynanasına değil, o günlerde annesine ihtiyacı olur. (Tabi annesi bunu anlarsa). siz hanımlar? Doğum sonrası, eşiniz işteyken, anneniz sizinle konuşmaz iken, hayatınızda bir bebeğe hiç dokunmamışken, yorgunluk, stres, sinir, içiniz yanarken, bide üstüne kaynananızın laf sokmalarıyla, hergün gelip dırdır etmesi, çokmu hoşunuza gidiyor? "Aman yeterki gelsin, işimi görsün, temizliğimi yapsın, ben uyurken o mamasını versin" demeniz beni çok güldürüyor. Çünkü böyleleri güçlü falan değil, başkasının yardımı olmadan yaşayamazsınız. Şu an hastayım, bebeğim 6aylık, kolumu kaldıracak gücüm yok, eşim çalışıyor akşama kadar, ne annem yanımda nede kimse. Kafam çok rahat allaha şükür, kimse beni rahatsız edip işime karışmıyor, bundan güzel bir duygu yok. O yüzden Melisa seni çok iyi anlıyorum

Saygını hiç bir zaman kaybetme, ama açık açık tatlı dille ona söyle " biraz beni bana bırak, yaşnızlığa ihtiyacım var, böyle daha iyi hissediyorum kendimi" falan filan de...

Gelinleri anlamayanlara : Ben gelinim, ve her zaman güler yüzlülük gösterdim, bana suratsızlık yapıldı, inadına gülümsedim, laf soktular, dişimi sıka sıka yine gülümsedim, saygımdan gülümsedim. Aman o kırılmasın, aman o üzülmesin alınmasın diye diye kendimi hasta ettim. Sonuç? , "nede olsa gelin bişey demiyor, istediğimi söyleyebilirim". O yüzden tam gaz devam... tabiki sabır taşana kadar. Onun için Melisacığım, benim gibi saf olma, kendini bitirirsin, açık ve net ol, kalp kırmadan söyle. Biri huzurunu bozarsa, ondan uzak dur, nerde rahat ediyorsan, orda ol, kimsenin hatırı için kendini zorlama, saygısızlık yapma ama mesafeni koy. Sen annesin ve çocuğunun mutluluğu için önce kendin mutlu olmalısın. Kimse kimseyi çekmek zorunda değil. Ama saygını sakın ama sakın kaybetme.

DAVULUN SESİ UZAKTAN HOŞ GELİR...