Perdeleri güneş yıpratır çocuk, kızları ise babaları sizce ne kadar doğru bir söz?

Pazar gününden beri evde bitmek bilmeyen bir kavga var babamın ailesi yüzünden. Bugün babamla annemin bağrışmasına uyandım.
Babam ben uyanınca kapıyı çarptı ve çıktı evden. Dışarıdan dış kapıyı tekmelemeye başladı. Bende gittim kapıyı açtım. O kapattı ve tekmelemeye devam etti.

Annem gitti kapıyı açtı durdurmak için o sırada anneme babanı aricam gelsin seni alsın boşanıcaz dedi. Bende o sinirle annemi yakasından tuttum ve karışmıcaksın ona diye kenara fırlattım. Çünkü anneme vurabilirdi. Sonra bahçe merdivenlerinden çıkarken babam benim odamın camlarını kırdı. Bu evi ben yaptım, gidin bu evden diyerek. Bizi kovdu. Bende o sinirle odama girdim ve kırabilecek bütün eşyaları bizi sevmiyo mu artık diye ağlayarak, bağırarak duvara attım. Çerçeve, vazo, biblo gibi.

Sonra tutamadım kendimi sobanın üstünde ki kaynar su dolu güğümü fırlattım salonun ortasına. Dahada fırlatıcak bişeyler arıyorum diye annem ağlayarak sarılarak beni durdurmaya çalıştı fakat o sırada artık ne kadar gözüm döndüyse boğazımı fazlaca sıkmış annem. Ocaktaki içi çay dolu demliğide fırlattım mutfağın ortasına. Bir arada anneme boğazımı bırak diye peş peşe bağırarak ağladığımı hatırlıyorum. En sonda gözlerim karardı ve annemin kucağına doğru yığılışımı hatırlıyorum.

Bir kaç saat önce annemle mesajlaştık. Ben teyzemin evine geldim. Annem babamla oturduklarını, sorun olmayıp camlarıda yemi taktırdığını söyledi. Tabi ben annem gibi hemen yumuşayamadığım için verdim veriştirdim yine. Yaklaşık bir saat sonra babamın WhatsAppta çağrısını gördüm. Normalde ordan hiç aramazdı. Sizce neden olmuş olabilir bu.
Birde boğazım hala acıyor, beynime basınç yapıyor. Ve hala o gözlerimin kararıpta anmemin kucağına yığıldığım his üzerimde. Sanki her an yine öyle olucakmışım gibi.

Sizce de bazı kız çocukları kendi evinin yetimhanesinde kalmıyor mu? Perdeleri güneş yıpratır çocuk, kızları ise babaları sözüne bugün bir kez daha katıldım.