Kimsesizlik çaresizlik neden bu kadar kötü?

bir kız kardeşim yok, annemle üzülmesin diye dertlerimi paylaşamıyorum, en yakın arkadaşlarım sevgilileriyle meşgul sözlüm deseniz bırakın dertleşmeyi derdime dert ekliyo kimsesiz hissediyorum sessizce ağlamaktan başka çarem yok. Lütfen beni üzme üzülüyorum dememe rağmen sözlüm sürekli tüm sinirini benden çıkarıyo kendi rahatlıyo ama beni uykusuz gecelere mahkum ediyo. Gerçekten sizi anlayan kırmamaya özen gösteren insanların kıymetini bilin. Ve bilin ki bir köşede hiçkimsesiz olanlar var