Fakir olmaktan bıktım artık hiç kurtuluşum yok mu?

neden işçi sınıfına girmek istiyorsun ki?
yaratıcılığını kullan, her insan da olan bir özellik.
3 yıl öncesine ait hayatımdan bir anı paylaşacağım, belki ampül'ün yanmasında yardımcı olur ve ilham verir size.
O dönemler izmirde, e-ticarete girecekler için kredi kartı ödeme sistemi veya siteyi sıfırdan kurup anahtar teslim işiyle uğraşıyordum. Bir gün bursa'dan bir bayan aradı, kendisini tanıttı ve benim eski bir müşterimin yönlendirmesiyle bana ulaştığını belirtti. Saat satmayı düşünüyormuş site üzerinden.. Ee tamam dedik, ama sistemi satın alacak param yok dedi :)
o dönemler elim boldu, hallederiz bir şekilde dedim. 2 ay içinde işi yetiştirdim teslim ettim.
Kadın, Çin'den her marka kol saati getirtiyor (çakma). Fotoğraflarını çekip sisteme yüklüyor, fiyatını koyuyor. Bu arada, kurduğum tüm sistemlerin panel girişleri bende bulunur. arada girer kontrol ederim kim ne yapıyor diye. Üçüncü ay bir bakayım dedim, kadın, üç ay da 68.000TL' civarında satış yapmış. Ev hanımı, Lise mezunu.

Ben 2.750'ye kuruyordum, benim ücretim haricinde kadının bu iş için ayırdığı para 6000TL idi. Hadi veresiye yaptırmamış olsun 8,750TL yapar. Yani bu para ile başlayıp insanlar hangi noktadan nereye ulaşabiliyorlar bir düşün. Sermayen mi yok? Köle ol 12 ay çalış başkasının emrinde... Temizlikçilik yap, paketçilik yap, ne yaparsan yap ama sermaye edin. Çalışmak ayıp değildir. Hırsını kaybetmediğin sürece ulaşamayacağın bir nokta yoktur.

18 yaşımda lise'den mezun olduktan sonra aşık olduğum kız için üniversite okumak yerine gittim çalıştım. Para biriktirdim.
Şimdiki para değerine göre 7000 liraya vcd&dvd kiralama dükkanı açtım. Yaşım 23 olduğunda 3 dükkanım ve banka hesabımda 680.000TL vardı. Tüm ayrıntıyı dinlemek istersen özelden ulaşabilirsin. Burada herkese açık şekilde detaya girmek istemem, yanlış anlaşılır.

"Ben Dünyanın En Akıllı İnsanıyım (Erdal Demirkan)", bu kitabı oku madem son tavsiyem olarak :)
senin içinde o ateş yoksa, ne kadar ittirmeye kalksakta yürümez bu araba... aksi halde böyle gelmiş böyle gidersin hayattan.

Tükürmek yetmez okyanusta boğmak gerek. Tek çare bir işte çalışmak. Gerçi işe git gel kendine ayırcak vaktinde olmuyo

Kendini üzme elden bişey gelmiyo. İnan ki bunları düşünme o zaman en azından akıl sağlığın yerinde kalır.