Sadece bir dakika durun bir bakın kendinize çevrenize. Varsa ailenize sevdiklerinize. Anneniz? Babanız? Belki de onların , anneleri babaları ölmüş değil mi? Doğmuşlar sen gibi, genç olmuş o olmuş bu olmuş sen olmuşsun ve hayatını sana adamışlar. Taa ki annesiz babasız kalsalar bile sana siper olmuşlar, tutunulacak kadar sağlam olmuşlar. Sen hayal edebiliyor musun senin için emektar olan birinin var olmadıgını? Bakın bir çevrenize. Sevilen oyuncular, sanatçılar vs herkesimden birileri ölüyor.. Hatıralar, eğlenmeler, yaşanmışlıklar zorluklar vs hepsi sadece yaşayanın aklında kalıyor ve gidiyor. Ya sen? Senin annen baban ya ölürse, hani bağırdığın üzdüğün? Olur ya hani hatadır olmuştur? Ya kaybedersen sevdiklerini? Takıntı yapma tabi ki sadece kıymet bil diyorum.. Beraber ızlenılen çızgı fılmler, yaramazlıklar, kavgalar gezmeler eğlenceler kahkahalar sohbetler anılar bakışmalar öğütler.. Hepsi yok oluyor.. Bunca gerçek gibi gerçek varken neden hala boş boş takılıyoruz? Burda hep trol saçmalık boş boş zevki şeyler nereye kadar? Ya bugünü ararsak? Kahvaltıda boğazlara takılırsa pişmanlıklar? Ya sadece gözlerini kapattıgında yaşatabılırsen sevdıklerını? Üstelik şu an da zaten yaşarken? Sevdiğin insanın boş yatağına her gun bakabılcen mı? Uzakta da olsa göz göze geldiğin o an aklında kalan bir hareketi ya da mimiği ya çıkmazsa hiç aklından? Sarmak istersen sıkıca? Ya dersen "beni şu zaman geri atsalar keşke" diye. Ölüm zaten hayal etmesi kötü.. Bir dahası olmayacak anlar, takılmalar, ziyaretler, gezip tozmalar güvenmeler sarılmalar vs.. Küçüğün yaşıtın büyüğün ne olursa.. Geri gelmeyecek anları hiç düşünüyor musun? "O an da ben ne yapıyordum off" diye iç çekersen ya bir gün? Bugünü beğenmez dünü ararsan, bugün dünde kalırsan ya da ne dünü ne bugünü farkına varmayıp başka kafada geçirirsen zamanını? Ne olur kaybetmeden, eksilmeden bir şeylerin kıymetini bilsek? Peki ya sen?
Ya sen gerçekten sevdiklerinin kıymetını bılıyor musun?
Güncellemeler
+1 yıl
Kaybetmek seçilmiyor, kaybetmeden yaşanmıyor
İnsanlar ölüyor ölüyor? Birer birer kaybediyoruz aslında? Peki ya sen? Ya biz?
Gözlerimden iki damla yaş aktı ve inanki engel olamadım... Çok boş yaşamıyor muyuz zaten hayatı? Çoğu zaman geçmişi özlerken elimizden kayıp giden bugünün bile farkına varmıyoruz. Anlık telaşlar, koşuşturmalar, düşünceler derken bir bakmışız etrafımızda olup biten her şeyi kaçırmışız. Ne söylesek boş, ne yapsak çare yok. Zaman akıyor ve bize müdahale şansı bile vermiyor. Kötü geçirsek pişmanlık duyacağız belki ama iyi geçirsek de ileriki günlerimizi o asla etkisinden çıkamadığımız "iyi" olan günlerin hatıralarıyla tüketeceğiz. Ve muhtemelen daha çok yıpratacak bu bizi o kıyamadığımız sevdiklerimize daha bir bağlı olduğumuz için...
1
1 Yorumla
Soran
+1 yıl
Muzigide acip okuyabilirsin uzduysem kusura bakma.. Coook daha uzun yazasim vardi ama kismak zorunda kaldim sozcukleri..
Nereye baksan bir zarar, oyle bir bos yasiyoruz ki bosluk biziz ve boslugu bosluklarla doldurmaya calisiyoruz. Ne icin? Neye degiyor yasananlar? Iste bunu kaybetmeden once sormak lazim, tuketmeden geciktirmeden.. ki.. neye degiyor dediginde bir parca mutluluk yaratabil ordan daha bir keyfini cikar sahip olduklarinin..
Kotu olsan pismanlik girecek araya kahredeceksin kendini , belki de keskelerden hep durup dusecek keyfin, iyi olsa dedigin gibi olacak belki evet dogru oyle bir yipratir ki kiramadigimiz sevdiklerimize o bagliliklar, ama hayat dongusu deriz guc alacak bir insan dost ask es buluruz aile oluruz.. Oyle dedikten sonra kotu olmadigi icin kafanda ki mazi hayatla savasirsin, ya kotu olsa? Hangi dayanak kurtarabilir kafanda kurtaramadigin razi olamadigin kendini?
Uzduysem kusura bakma soru ile detayla falan amacim hem icimi dokup hem biraz farkindalik yaratmakti hemde insanlarin goruslerini gormek.. Iyi geceler.
İnsanlar zaten sahip oldukları şeyin kıymetini bilmez gerek aile olsun gerek eşya. Taa ki elinden kayıp gidene kadar. O yüzden ne olursa olsun hayatınız ne kadar yolunda gitmiyor olsa da durun ve sahip olduğunuz şeylere şükredin hatta şükretmeyi öğrendiğiniz için de şükredin. Benim şükredecek birşeyim yok demeyin. En ufağı bunu okuyacak gözünüz var?
Anlamaktan kasıtın ne? Mesela ailenin değerini istediğin kadar bilsende kaybettikten sonraki gibi olmaz cünkü bazı şeyleri yaşarken anlarsın yaşamadan bilemezsin
En İyi Cevaplar