Hep ablamla kıyaslanıyorum?

Ya annem ve akrabalarım beni hep ablamla kıyaslıyor. Bu yaşıma geldim bir bok yapamadım onlar yüzünden. Zaten iyice soğuttular ablamdan. Gıcık oluyorum onu görünce. Ablamda yok yok maşallah. Piano, keman çalıyor, küçükken bale eğitimi alıyodu. 4 yabancı dil biliyor. Çok güzel resim yapıyor. Hukuk okuyor. Aklınıza ne gelirse var ablamda. Aslında ailem yönlendirdi onu küçükken. O yüzden böyle oldu. Bense napmaya çalışsam izin veilmiyor. Odamda resim çiziyorum geçen. 10 yılı aşkındır hiç resim yapmamıştım. bir baktım baya bir güzel olmuştu. Annem geldi zaten senin öyle becerin yok bırak resim yapmayı dedi. Biri böyle hevesimi kırınca bidaha o şeyi yapamıyorum. Okulu bitirince de annem beni kuaför yanına verecekti okuyamam zaten diye. Ama üniversite kazandım doğru düzgün çalışmıyodum bile. Ben de yabancı dil öğrenmek istiyorum. Bide senin kursuna para mı vericez zaten öğrenemessin diyolar. Küçükken de müzik öğretmenim anneme çok iyi kulağım olduğunu söylemişti. Şarkıcı mı olacaksın diye dalga geçtiler. Ben bişey yapmak istegince de ablanı kıskanıyosun diyolar. Oysaki ablamda ne özellik varsa bende de var ama hep görmezden geldiler. Beni seven biriyle evlenip mutlu olurum da geç de olsa her istediğimi yaparım diyorum sadece. Teselli veriyorum kendime. Ama o da olmayacak biliyorum. Şimdi söyleyin ben ablamı öldürmiyeyim de napayım? O olmasaydı ben çok mutlu olucaktım. Her istediğim yapılacaktı. Hayatımı çaldı resmen.