Geceye bir söz bırakmak ister misiniz?

Hayat bazen insanın kendini kaybetmesine neden oluyor. Aslında hayat değilde bunu yapan; hayatta karşına çıkan insanlar. Herkese güvenmeyeceksin mesela. Kimileri gelir hayatına anlam katar en başta. Ya giderse diye korku sarar içini zamanla. Kaybetme korkusu kadar büyük bir korku yoktur aslında. Alışırsın birinin varlığına. İlk zamanlar bitmeyecekmiş gibi gelir insana. Sanki onunla yeniden doğmuşsundur. O giderse birgün, sanki sen de bitecekmişsin gibi gelir sana. Oysaki o; karşına çıkmadan önceki zamanda yoktu hayatında. Seni hiç bırakmayacakmış gibi hissettirir sana. Onsuz da dünya dönmeye devam ediyor unutma. Herkes seni uyarır, herkes sana nasihat verir. Çok kapılma o da gider birgün diye. Sen dinlemezsin kimseyi. Herkesin seni kıskandığını düşünürsün. Bitmeyeceğine inandırırsın kendini. Sonra birgün bakmışsın kapılıvermişsin ona. Hiç farkında olmadan alışıverirsin. O seni kimsenin sevmediği kadar sever en başta. Her saniye seni düşünür seni özler. Senden hiç vazgeçmeyeceğini dile getirir sürekli. Küçük bir çocuğa anlatılan masal gibi. Sen de çocuk gibi safsındır o zamanlar. Her söylediği söze inandırır seni. Şöyle bir düşünürsen aslında... 'O da sana başkasından gelmedi mi? 'Evet sen ilk değilsindir elbette onun için. Unutma; senin için bir başkasından vazgeçen, birgün bir başkası için de senden vazgeçecektir. Yalan gelir sana bunlar en başta. İnsanoğlu yaşamadığı görmediği şeye inanmaz. İnsan acı çeke çeke, hata yapa yapa tecrübe kazanır hayatta. Ama tek yenildiği şey AŞK'tır aslında. Başlangıçta o kadar güzel gelir ki aşk sana. Bakar kör olursun dünyaya. Her aşk bitmeyecek gibi başlar. Onun için senden başkası yoktur dünyada. Senin içinde o; eşsizdir hayatında. Cicim ayları dedikleri şey başlar ilk tanışmada. Bazılarının günlerce bazılarının aylarca ya da senelerce sürer. Kimileri de var ki üç günlük dünyada üç günlük heves peşinde koşarlar. Kimin canı yanacak diye düşünmezler. Biri gelir biri gider misali. Onlara koymaz ayrılık.

Elimi Uzatıyorum..