Hiç görmedğin birini özler mi insan? Düşünsene bir; ne kadar saçma... Yemediğin bir yemeğin tadını bilebilir misin hiç? Ya da hiç koklamadığın bir çiçeğin kokusunu mesela? Hiç dokunmadığın bir tenin sıcaklığını? Hiç duymadığın bir dili anlayabilir misin? Hiç öpmediğin dudakların tadını? Bunlar Beş duyu çünkü fiziksel şeyler bunlar... Değil mi? Ya da belki saçma değildir. Hiç yaşamadığın; Belki de yaşayamayacağın Hayaller kurmadın mı? Sevdiğin insanları hiç düşünmedin mi? Keşke şuraya gitseydik, Keşke şimdi şurada olsaydık dedikten sonra Gözlerini hemen kapatmadın mı? Ve hemen orada olmadın mı sanki? Keske şu an öpseydi beni dediğin biri olmadı mı? Ve mühürlendiğinde gözlerin Göz kapaklarınca... Hiç mi kavuşmadı o iki kor dudak... İmkansız bir şey hiç mi imkanlı olmadı hayallerinde? Oldu değil mi? Demekki neymiş? Sevgi doğa üstü bir şeymiş... Demek ki neymiş? Sevmek maddi değil maneviymiş... Demek ki neymiş? Eğer gözlerini kapattığında olmazlar oluyorsa; Uzak da yakın olur, soğuk da sıcak... Siyah beyaz olur belki, Düşmanın arkadaş... Göçüp giden "Sevdiklerin " Sağ olurlar belki... Ve seversin işte o an... Hiç görmediğini...
Aslında zaten hiç bilmediğimiz hissetmediğimiz sevgiyi özleriz hep.. Sevgiyi , maddesel hale sokup 'A' kişisini özlediğimizi sanarız.. Oysaki o özlediğimiz düşündüğümüz hep sevgi, mutluluktur.. Biz sadece onu maddesel olarak görmediğimiz için bir maddeye yükleriz.. Bu bazen insan bazen bir mekan veya başka birşey..
Sen hiç birini görmeden özlediniz mi diyince akşıma benm eskiden aşık olduğum şnsan geldi.. Niye aşık olmuştum onu bile bilmiyorum.. Ama sadece mutluluğu 'O' diye tanımlıyordum ve yıllarca onu özledim.. 4-5 yıl görmedim hayal meyal hatırlıordum gülüşünü ama o bile mutlu ediyordu.. Oysa sonradan anladım ben mutluluğu kendi bilinçaltmda 'O' diye tanımlamışm
Birini sevmen yüreğinde hissetmen ruhuna dokunabilmen için beden gerekmez ki.. özler insan.. hemde deliler gibi özler... onun gülüşünü özler mesela... hoş sonbetini özler... yanında oluşunu özler... yüreğini titretişini özler... özleyecek o kadar çok şey var kii :( özlediiim :( :( :(
Özler. Hem de öyle bir özler ki, yokluğu elini ateşe değdirmişsin gibi canını acıtır. Bir an önce tanışmak istersin. Ruhlar çok özeldir. Her ruh. Bazılarının birbiriyle gerçekten bağlı olduğunu ve an an o ruhların daha hiç karşılaşmamış olsalar bile birbirlerini hissettiğine inanıyorum. Herkesin her an hissedebileceği bir şey değil bu. Çok özel be güçlü bir duygu. Zorlayarak da olmaz. Anlık ve doğal gelişir. Eminim daha önce hiç yaşamayanlara garip gelecektir ama daha önce yaşayanlar beni çok iyi anladı bence.
özlemek için bir göz gerekmez , onda bıraktığınız sevgi o mutluluk size bir dokunuştan daha fazlasını verebilir... uzaklara bakıp nefesinizde arıyabiliyosanız gölgesini , sizin içinde bir şeyler kalmış demektir bu yeryüznde...
Özler ister dokunmayı arzular ama işin garibi hisseder onu şu an yanımda gibi dokunuyorum sanki sana der ama o aslında yoktur kalpler tek atar bir olur ruh bulur onu ama bedenler ayrıdır
En İyi Cevaplar