Sevdiğiniz insanı nasıl unuttunuz?

Merhaba...

Ayrıldığın zaman birini unutman hele ki çok seviyorsan imkansızdır. Kokusu, gülüşü, gözlerinin ışıldaması, herşeyiyle aklının bir kenarındadır. Sen inat edersin ama sen unutmaya çabaladıkça daha çok hatırlarsın.

Şimdi sana çıkıp desem ki gümüş renkli tilkinin gri kuyruğunu düşünme desem aklına gelecek ilk şey ne olurdu?

Onu unut, gülüşünü unut, geceyi gündüze çeviren bakışlarını unut, nefesini, nefesinin tenine değdiğindeki sıcaklığı, o sıcaklığı hissettiğinde nasıl titrediğini ürperdiğini unut. Teni tenine değdiği zaman ne kadar heyecanlandığını, içindeki o krampları unut...

Sence bu mümkün mü? Yukarıda yazdığım cumlelerde en az dikkat çeken şey unut kelimesi değil mi?

Bir kişiyi unutmaya çalıştıkça unutamaz, daha çok batağa saplanırsın. Bu nasıl desem durakta beklediğin bir otobüsün sen bekledikçe gelmemesi gibi bir şey. Ne zaman ki beklemekten vazgecer bir sigara yakar insan, işte o zaman gelir o otobüs.

Yapman gereken de tam olarak budur. Beklemekten vazgeçmek, yani unutmaya çalışmayı bırakmak. Günlük hayatına bakmak. İşte o zaman unutamazsın ama alışmaya başlarsın yokluğunu yavaş yavaş. Derken daha önce kabul edemediğin bazı şeyleri idrak etmeye başlarsın. Belki onu görürsün bir ara yeni sevgilisiyle. Derken bakarsın ki iyice alışmışsın yokluğuna. Unutmuş musun peki? Hayır... Dedim ya asla unutamazsın. Sadece ne bileyim alışırsın işte yokluğuna...

1.bp.blogspot.com/.../alistim-yokluguna.jpg

3 yıldır görmedim sesini duymadım. Ama yinede unutamadım. Karşıma da unutturacak biri çıkmadı. Bo*tan bir durum.