Sizce sevgi, karşılıksız olunca mı kıymete biner ya da vazgeçilence , kaybedince?

Insanoglunun mayasında mı vardır hep olmayanın peşinde koşması olanın kıymetini kaybedince anlaması veya kazanınca sıradanlaştırması? Belki de imtihan mücadelemiz budur sevmek. Sevilince üzmek vazgeçince kıymete binmek ve sonunda gelen zamansız pişmanlıklar. Veda etmeden gittiğin yerden dönemez mi insan? Belki de sevmeden önce kaybetme korkusu vermeli insan ?