Çok zor bir soru olmuş. Eşimden boşandığımda yaşamak için bir sebebim kalmamıştı. 1 sene boyunca ruh gibi gezdim. İki kere ölümden döndüm. (Alkol koması)
Ölmeyi kafaya koymuştum. Ölemedim. Şimdi iyi ki ölmemişim diyorum. Yaşamak için sebep her zaman var.
Aslında çok uzun yazmıştım ama sildim. O dönemde ilk 1 senede yaşadıklarımı anlattım. Tek sebebim eşimden ayrılmak değildi ölmek için. Oğlumdan ayrılmakta psikolojimi alt üst etmişti..
hayatı çok anlamsız buluyorum. . Herşey gelip geçici zamn geçtikçe felaketler çoğalıyor. sevdikleimizi kaybediyoruz hep kötü birsey oluyor.. hisizleşmeye baslıyosun. zevkler ve renkler anlamını yiitiriyor. .
Hem de çok fazla sıkıyor.. Ölünce mesela anlayacak mıyım öldüğümü bilmiyorum? Ardımdan kim ağlayacak görecek miyim ki? Öleceksem neden yaşıyorum? Bu çırpınış neden? Başka birinin kalbinde neler oluyor hiç bilmiyorum..
Sebebim buna değer bence.. Evet bir çok açıları görüyorsun ama bir dusunsene ölümsüzlüğünü kullanıp yenilmezsin krallara dünyaya meydan okuyabilirsin dünyadaki bu nefreti yok edebilirsin kötülerin olmadığı bir dunya dusunsene
En İyi Cevaplar