Mazoşist miyim ben?

Küçükken hep falakaya yatmak isterdim. Dayak yemek isterdim. Hala öyle istiyorum. Ama mesela gidip de biyerimi kesmek hoşuma gitmiyor. Yanı fiziksel acılardan tam olarak zevk aldığım söylenemez ama işte dediğim gibi dayak yemek istiyorum. Ruhen de acı çekmek hoşuma gidiyor. Mesela benimle asla olamayacak birine aşık oldum. Artık onu göremediğim zamanlardaki acı çok hoşuma gitti. Mesela biri kızınca, terkedilince, moralim bozulunca mutlu oluyorum. Yani mutsuz olmak beni mutlu ediyor. Ben mazoşist miyim? Tedavisi falan var mı?
Ayrıca ciddi cevaplar istiyorum. Gerçekten merak ediyorum ve doğru.