İnsanın hiç mi bir işi rast gitmez?

Hayata bir defa geliyoruz, yaşıyoruz ve öğrenmeye çalışıyoruz. Neşeli günlerimizi keyifle gideriyoruz. Hüzünlü günlerimizi dertlenerek bitiriyoruz. Bunları yaşıyoruz doğru kimimiz çok mutlu kimimiz çok üzgün. Bu hayatta her şey olabiliyor. Ama neden bir insan elini bir işe koyarken rast gitmiyor. Sahip olmaya çalıştığın şeyler neden avuçlarının arasından kayıyor? -Sevdiğin birisi oluyor tam güveneyim derken seni başkalarıyla aldatıp sırtından vuruyor. Ne sevgiye inanıyorsun nede bu hayatta olabilecek aşka.

-Ailevi sorunlar yaşıyorsun şiddet altında büyüyorsun ses etsen fırtına sussan olmuyor biliyorsun..

-Dostum diyorsun bağrına basıyorsun, her şeyini paylaşıyorsun ama işin düştümü hepsini cımbızla arıyorsun ki bulasın.

-Tam işleri yoluna koydum diyorsun mutlaka bir yerden kaçak veriyorsun.

-Düzene gireceğim artık düzeleceğim diyip kendine söz veriyorsun. Sabah kalkıyorsun ki her şey yini monotonlaşmış.

-Dışarda ki insanlara bakıyorsun hepsi mide bulandırıcı olduğunu fark ediyorsun ama sende onların arasında kayboluyorsun.

-İyi olmak istiyorsun her nedense hep adın kötüye çıkıyor.

-Her gece kafanı yastığa koyunda bare bu gece rahat uyuyayım diyorsun. Dört duvar zindan olup üstüne üstüne geliyor.

-Rahata ne zaman kavuşacağım diye ümitleniyorsun. Gelmeyeceğini bile bile bekliyorsun.

-Ve eninde sonunda yalnız kalıyorsun.
Bazen diyorum ki 20 yaşına girdim ama hala ergenmiyim? Çünkü bu düşünceler altında yaşamaktan bıktım. Melankolik olmaktan bardağa boş taraftan bakmaktan yoruldum. Mutlu olmaktan bazı şeyleri umursamamaktan harap oldum. Acaba bunlar geçerde unuturmuyum dedim;''Nafile oldu her şey başa sardı kaset''. Döndüm dolaştım belki çok düşüyorsun dedim kendime... Bunları unutabilmek için sevaplar içinde günahta işledim. İnsan bu dedim işine geleni yapar da Kendi kendimce ;-''İNSANIN HİÇ Bİ İŞİ RAST GİTMEZ l*n '' demeden edemedim...

-Sizlere soruyorum arkadaşlar neden bir insanın hiç bir işi rast gitmez?