Beyaz leblebi seven var mı aramızda?

Boş bir banktaki en iyi arkadaştır...

cebinize koyuyorsanız ve yanınıza oturacak kıza artistlik yapmak için verecekseniz, lütfen cebinizdeki pamukçuklardan ayrıştırdığınıza emin olun :,(

en alçak gönüllü ve aslında en lezzetli kuruyemiş türüdür. sek alınması gerekir, zira karışık içinde öksüz kalır, tadı alınmaz.

bu kuruyemiş türü sarı leblebiyle beraber herhangi içki ortamında mutlaka alınır. sonra alınan kuruyemişlerden fındık, tuzlu fıstık, antep fıstığı ve türevleri biter. kasede bu ve yakın akrabası sarı leblebi kalır. hemen hiç kimse fındığın o lezzetinden sonra bunu yemek istemez. kaseye bakıp "ne işe yararsınız l*n siz?" diye bir soru yöneltmek ister deli gönül.

kilo vermeye çalışırken* rahatlıkla yenebilecek bir yemiştir. mide kazınması durumunda imdada yetişir. hem mideyi doldurur, hem diğer kuruyemişler (fındık badem ceviz) kadar yağlı ve kalorili değildir hem de çiğnemesi zor olduğundan çok miktarda tüketilmez.

aşırı sert olanlarının adamı deli ettiği ama mükemmel bir tadı olan kuruyemiş.

bar gibi karanlık ortamlarda, kuru yemis tabağında gözün seçebileceği tek kuru yemiştir. hafiften parlayarak ışığını saçar, albenisi gerçektir. geceleri, rakibi diğer yemişlere nazaran onu yeme beni ye diyebilme özelliğine sahiptir. gün ışığı, onu tüm diğer kuru yemişlerden daha gösterişsiz kılar.

uzun yolculukların suyla beraber vazgeçilmezi olan kuruyemiş.
ayrıca kendisiyle ilgili çok da tuhaf bir anım vardır. ortaokul zamanlarımda tavla oynarken bir yandan yediğim beyaz leblebiye zar muamelesi yaparken, zarı da leblebi sanarak yutmuştum. sonrasını hatırlamak dahi istemiyorum.

Ikisini karisik yiyorum , birseye daldigimda yemeye basliyorum rengine bakmadan agzima atiyorum biri catir cutur giderken digeri yumsacik agzinda eriyo degisik olyom. d. d