Acıdan beslenmek?

Ben çok fazla sorun, çok fazla acı dinledim. Çok fazla değişik insan tanıdım. Çok ama çok kişinin son anlarına belki yanında olup, onlara farklı pencereden baktırdım. Bir psikolog değilim ama onlardan ÇOK daha sabırlıyım, köşeye sıkışınca, içinden çıkamayınca ya da sıkılınca Hap verip göndermiyecek kadar Sabırlıyım..
Ama neden , Hep bir çözüm yolu vardır dediğim, bizzat yaşadığım, tecrübe konuşturduğum ve ilmimle yardımcı olduğum, bir çoğuna manevi destekle İyiliğine ummadığı şeylerine vesile olduğum için Başkalarının acıları beni beslediğini hiç düşünmedim.. Çünkü içinden geçtim şükür.
Sadece empati yapmak gerek, onlar samimice içlerini dökerken, onların başına gelenin başıma geldiğinde ne yapardım ya da ne yapması gerektiğini İnsan sevgim içine girince Yükünü paylaşmak zor gelmiyor. Ve sonunda Allah razı olsun dediklerinde bnden daha mutlusunu bulamazsınız..

Acıyla beslenmek... Bende çok ama çok kaba bir düşünce kalır.. Allah her kulunu farklı şeylerle sınar, acılar aynı roller farklı ama herkesin bir geliş sebebi olduğu gibi, hazırlandığı sona hayatı şekillenirken de yaşadıklarına sebep vardır..

Saygılar..

Seninkide laf mı biz kazıklarla besleniyoruz. Muptelası olduk artık..
Yinede üzüldüm. :(