Kırmızı şarap mı beyaz şarap mı?

Vitrinde duran kırmızı Petrus'u sana açtım bu gece...

Pikabını yere kurdum, plaklarını oraya buraya dağıttım ve oturdum eğreti duran masaya. Senin eskimiş kitaplarına bakındım. Saat 03:11.. Seninle yüksek tavanlı bir ev hayal ettiğimiz andan başladım. Her yudumda biraz daha sevdim seni, biraz daha aşık oldum.. Hayatın bayram olduğu, yani seninle karşılaştığımız gün Frank Sinatra, ''Fly me to the moon''u söylüyordu hani.. Sen, kalbinin kasıklarında attığı halinle, nerden bildiğimi sormuştun bu şarkıyı. Ben ise tereddüt etmeden bizim olsun bu demiştim, onu hatırladım..

Uzun ve siyah saçlarını topladığın zaman, şakaklarında oluşan gerginliği kadehime karıştırdım sonra.. Kan kırmızısı dudaklarının ıslaklığını da ekledim üstüne. Dudaklarını kanını tatmışken, artık bu şaraptan da zevk alamadığımı anladım. Ağzımda kalan acımtırak tadın nedeni sen değildin ama. Hani, o çok yakıştırdığın lacivert gömleğim, başını yasladığın omuzlarını kokladım sonra. Siyahh saçlarının kokusu sinmiş gibiydi. Bir ikinci defa kokun gelmedi ama ordan, alışmıştım zira.. ve herşeyden önce alışkındım...

Biri diğerinin üstüne devrik duran çizmelerin, kapının önünde dururken, kapının eşiğinde beline sarıldığımı hatırladım.. ve kulak memelerini nazikçe ısırdığımı. Senin dur yapma derken ettiğin tebessüm ile yakalanma heyecanını ise duvara astım, boş evimin beyaz duvarlarına.. ve yine aynı gömlekle duvarın köşesine doğru oturdum.. Yere çömeldim.. Mutfak kapısının eşiğinde dudaklarının tadı vardı bak bir de. Onu görünce dudaklarımın soyulup acıdığı günler geldi aklıma..

Kalkıp, cam macunları kurumuş pencereden baktım sonra. kırmızı vosvosun yoktu, taşları parlak arnavut kaldırımlı sokağımda.. Biraz daha düştü gardım o an..

Yaptığın portakallı keki ise yemeye kıyamadım...

kırmızı tabi ki, beyaz şarapla dişlerimi bile fırçalamam