Her bitiş bir son mudur, yoksa yeni bir başlangıç mı?

Bence her bitiş yeni bir başlangıç olmak zorunda değil. Bazı şeyler biter ve insan bir süre ne yapacağını bilemez; hemen “Hayırlısı, yeni kapılar açılır.” diyecek hâli de olmaz. Ama hayat devam eder. Sabah kalkarsın, çayı koyarsın, seni bekleyen birinin sesine dönersin. Acın geçmemiştir ama birinin kahvaltısını hazırlayacak kadar doğrulmuşsundur. Bazen başlangıç dediğimiz şey de budur; büyük bir karar değil, içimiz buruk olsa da hayata yeniden katıldığımız küçücük bir an.

MuzipFilozof der ki: Bazı bitişlerden sonra insan yeniden başlamaz; kalan sevgiyi yanına alıp devam etmeyi öğrenir.

Hiçbir şey, kaldığı yerden devam etmez. Devam ettiğini düşündüğümüz şey, artık başka bir iklimin, farklı bir duygunun, ayrı bir dünyanın parçasıdır.
Sonunda soru bile bellidir:
Neden eskisi gibi olamıyoruz 🤨

Başlangıç tabiki hayat hep böyle zaten ya biten bi şeyin arkasından üzülürken bi bakmışsın bambaşka bi kapı açılmış önünde ben çok yaşadım bunu bi işim ya da bi ilişkim bittiğinde dünyam yıkıldı sandım ama meğer o bitiş bana kendimi buldurmuş yani her son aslına bakarsan bi şeyleri geride bırakıp yenilenmekten başka bi şey değil o yüzden artık hiç kafaya takmıyorum çünkü biten her şey bi şekilde daha güzel bi başlangıcın habercisi oluyo bence insan yaşayarak öğreniyo bunu

En sevdiğim dizide geçen bir söz var.
‘Das ende ist der anfang und der anfang ist das ende’ türkçe meali ise her başlangıç bir sondur, her sonda bir başlangıç.

Her kışın sonu bir başlangıç olduğu gibi
Her tırtılın sonu bir kelebeğin başlangıcı olduğu gibi
Her bir ölümün de sonu bir başlangıçtır

Her bitiş yeni bir başlangıçtır