Zaman gerçekten akıyor mu, yoksa ışık hızından dolayı hepimiz geçmişi mi görüyoruz?

Evrendeki en kusursuz yanılsama, "şu an"ı paylaştığımızı sanmamızdır.

Işığın ve bilginin bir hızı olduğu için, etrafınızdaki hiçbir şeyi tam olarak şu anki haliyle deneyimleyemezsiniz. Masada karşınızda oturan dostunuzun yüzünü saniyenin milyarda biri kadar önceki haliyle, gökyüzüne baktığınızda Güneş'i 8 dakika önceki haliyle görüyorsunuz. Gece izlediğiniz o parlak yıldızların bazıları belki de binlerce yıl önce yok oldu ama son ışıkları gözünüze henüz yeni ulaşıyor. Aslında gözünüzü açtığınız her saniye, sadece geçmişi izliyorsunuz.

Öyleyse sorum şu:

Fiziksel olarak hepimiz evreni ve en sevdiklerimizi sadece onların "geçmiş" versiyonlarıyla algılamaya mahkumsak; "gerçek" dediğimiz şey, milyarlarca farklı geçmişin beynimizde kurgulanmış devasa bir filminden mi ibaret? Eğer evrende herkes için geçerli mutlak bir "şimdi" yoksa ve aslında fiziken asla aynı anı paylaşamıyorsak, hayatı birlikte yaşadığımızı hissettiren o sihirli bağ tam olarak nerede var oluyor?

Peki zaman gerçekten akıyor mu?