Rüyalarda yaşadığımız zamansızlık hissi ilahi bir boyut mu yoksa sadece beyin oyunu mu?

İslam literatüründe uyku gerçekten de yarı ölüm ya da küçük ölüm olarak kabul edilir. Hatta peygamber efendimiz bir hadisinde açıkça uyku ölümün kardeşidir buyuruyor. Kuranda zümer suresi 42ayettede tam olarak bu anlatılır; allahin uykudayken ruhları bir nevi kabzettiği, eceli gelmeyenleri ise uyanirken geri bıraktığı açıkça yazar. yani uykuda bilincin ve ruhun fiziksel bedene olan bağının zayifladığı teolojik bir gerçektir ama benim asil sormak ve tartişmak istediğim paradoks tam olarak bu noktadan sonra başlıyor. Evet ruhumuz beden bağından sıyrılıp yari ölü gibi bir evreye geçiyorsa bu durum rüyadaki o muazzam zamansızlığı nasıl açıklıyor? Eğer ruh yatay boyuttan çıkıp dikey boyuta, yani zamandan münezzeh olan allahiın katina levhi muhafizaya yaklaşıyorsa, rüyalarımız aracılığıyla geçmişi ve geleceği aynı anda gören o ilahi mutlak şimdiyi saniyeler içinde mi deneyimliyoruz? yoksa tıbbın ve nörolojinin iddia ettiği gibi sadece prefrontal korteksimizin uyku esnasında zaman algısını filtreleyememesinden ötürü ortaya çıkan kimyasal bir illüzyonu biz insanoğlu ruhun bu yarı ölüm haliyle birleştirip kutsallaştırıyor muyuz? Benim merak ettiğim hissettiğimiz o zamansızlığın ardındaki asıl perdenin biyolojik mi yoksa tamamen metafiziksel mi olduğudur