Hiç geceden kaldınız mı?

Geceden kalmak sadece uykusuz gözlerle sabaha çıkmak değil bence. Bazen gece boyunca düşündüğün bir şeyi, sabah uyandığında da kafanın içinde taşımaktır. Çünkü bazı geceler vardır, saat ilerledikçe insanın sesi değil, içi konuşur. Gündüz susturduğun ne varsa gece ortaya çıkar. Belki de bu yüzden bazı insanlar sabahı görür ama geceden çıkamaz. Karanlık biter, güneş doğar, hayat kaldığı yerden devam eder; fakat insanın içinde yarım kalan bir hesap, söylenmemiş bir söz veya unutamadığı biri varsa gece onunla beraber uyanır. Benim için geceden kalmak tam olarak bu: Gecenin bitmesi ama sende bıraktığı şeyin bitmemesi.

Nefes alıp verdiğimiz bir dünya var , birde kafamızın içinde kaldıgımız içimizdeki başka bir dünya, bazen oralarda zelzeleler olur takılı kalır insan ve o içinde kaldığı dünyanın gecesini, nefes alıp verdiği dünyanın alemine taşır, yükü agırdır böyle insanların, vardır içinde yaşattığı bir şeyler kimseye anlatamadığı...