Kurt ayazı böyle yiyorsa nasıl unutsun?

Bence o ayazı ciğerine kadar çeken kurdun bir şeyi unutmasını beklemek zaten saflık olur. Bizim buralarda kimse yediği soğuğu, gördüğü vefasızlığı hafızasından silmez. Üşümek geçer, sobanın başına geçince ısınırsın ama o rüzgarın derini nasıl kestiği aklına kazınır. Kimse kusura bakmasın; hem adamı dağın başında dımdızlak bırakacaksın hem de hiçbir şey olmamış gibi "lhadi barışalım"diyeceksin. Yok öyle bir dünya. O kurt o kışı atlatır atlatmasına ama yediği ayazı da, o ayazda onu tek bırakanları da cüzdanı gibi göğsünün iç cebinde taşır. Haklı mı? Sonuna kadar.