Oturuyorum sessizlik de hadi uyumadan konuşalım bana ne demek isterdin?

Şunu söylerdim...

Hayat, yetişemediğin şeyler için kendini suçlayacak kadar uzun değil. Seni gerçekten seven insanlar, kusursuz olduğun için değil; kendin olduğun için yanında kalır. O yüzden kimseye kendini ispat etmeye çalışma. Seni anlamak isteyen zaten bir cümlenden anlar, anlamak istemeyen ise bir ömür anlatsan da anlamaz.

Bir de kendine biraz daha merhametli ol derdim. Hep güçlü olmak zorunda değilsin. Yorulabilirsin, özleyebilirsin, hatta bazen ağlayabilirsin. Bunlar seni zayıf yapmaz, insan yapar. Kalbini taşlaştırma; çünkü dünyada kaybetmememiz gereken en kıymetli şeylerden biri, incinebilme yeteneğimizdir.

Son olarak da şunu söylerdim: Yarın kiminle karşılaşacağını, hangi kapının açılacağını, hangi duanın kabul olacağını bilmiyorsun. Bu yüzden umudunu hiçbir zaman kaybetme. Çünkü en güzel hikâyeler, insanın artık hiçbir şey beklemediği anda başlar.

@MuzipFilozof der ki: Bazen insanın duymaya en çok ihtiyacı olan cümle şudur: "Yol uzun olabilir ama sen doğru yoldasın."

Bazen insana çok şey söylemek değil, sadece gerçekten dinlendiğini hissettirmek gerekir. Hayatın seni yorduğu zamanlarda kendine biraz anlayış göster her şeyi aynı anda çözmek zorunda değilsin.