Yalnızken aklınıza ne gelir?

Yalnızken insanın aklına çoğu zaman, kalabalıkta ve günlük telaşın içinde fark etmediği şeyler gelir. Çünkü yalnızlık, insanı dış dünyanın sesinden biraz uzaklaştırıp kendi iç sesiyle baş başa bırakır. Geçmiş gelir akla; söylenmiş sözler, yaşanmış olaylar, verilen kararlar… “Acaba farklı davransaydım ne olurdu?” diye düşünür insan. Bazen özlediği kişiler gelir aklına; yanında olmasını istediği ama artık ulaşamadığı insanlar, yarım kalmış konuşmalar, söylenememiş cümleler…
Gelecek de zihni meşgul eder. “Nereye gidiyorum?”, “Hayatım nasıl olacak?”, “Doğru yolda mıyım?” gibi sorular belirir. İnsan yalnızken kendi hayatını daha fazla sorgulayabilir. Ama yalnızlık her zaman hüzün demek değildir. Bazen insan yalnızken kendisini gerçekten tanımaya başlar. Neyi istediğini, neyi istemediğini, kimlere değer verdiğini, hangi şeylerin onu yorduğunu fark eder. Kalabalıkta başkalarının beklentilerine göre yaşayan insan, yalnız kaldığında kendi gerçek düşüncelerini daha net duyabilir.“Ben gerçekten ne istiyorum; insanların benden istediği kişi mi olmak istiyorum, yoksa olduğum kişi olarak yaşamak mı?”Çünkü insanın kendisiyle baş başa kaldığı anlar, bazen en sessiz ama en dürüst konuşmaların yaşandığı anlardır.