Zaman bizden neleri götürür, neleri fark etmeden elimizden alır?

Zaman telafisi olmayan ve dönemsel olarak akışının hızını farklı kavradığımız bir şey o yüzden zaman bizden huzuru götürür masumiyeti götürür duygularımızı köreltir ama bunu aslında zaman değil hayat yapar açıkçası bu akışa dayanabikmek ve daha güçlü bir şekilde ilerleyebilmek için hissizleşir kararır ve daha diken üstü bir hale geliriz

Zaman en çok "şimdi"yi götürür, farkında olmadan. Bugün yaşadığın an yarın hatırlayamayacağın bir güne dönüşür. Sağlığı götürür yavaş yavaş, fark etmezsin ta ki merdiven çıkamayana kadar. İnsanları götürür, bazen vedasız. Ama en acısı şu: Zamanla birlikte cesaretini de kaybedersin. Yapamadıkların, söyleyemediklerin birikir. Sonra bakarsın, hayat geçmiş, sen hâlâ "bir gün" diyorsun. O bir gün gelmiyor.

Zaman en çok fark etmeden alışkanlıklarımızı, bazı insanlara duyduğumuz saf inancı ve eskisi gibi kolay sevinebilme hâlimizi götürüyor bence. Yerine biraz tecrübe, biraz temkin bırakıyor ama insan bazen kazandığı olgunluğun bedelini sonradan anlıyor. En acısı da şu; bazı şeyleri kaybettiğimizi, ancak geri dönmek istediğimizde fark ediyoruz.