Şu anda hayattan, işten, insanlardan ciddi ciddi bıkmış hisseden var mı?

Ben de bunu daha önce yaşadım ama doğru dengeyi kurmayı başardım ve bir yandan da huzurumu ve yalnızlığımı koruyabildim
Şu anda yaşadığım şey bir üst seviyede, çok daha farklı; bunu tam olarak açıklayamıyorum, çok garip, bunu daha önce hiç yaşamamıştım.
Yaşadığım her şeyi atlatabilecek kadar her zaman yeterince güçlü ve dengeliydim.
Eğer şu anda en büyük ihtiyacınız gerçekten kaçış ve iç huzur ise, neden ruhunuza biraz zaman ayırmayı ve her şeyi bırakmayı denemeyi düşünmüyorsunuz?

Neden her şeyi bırakmak istediniz?
Şu anda ben de aynı şekilde hissediyorum.

Anlıyorum ama o zaman sizin sorununuz benimkinden farklı sanırım

İsterseniz bana başka bir şekilde açıklayın
ama bazen hissettiğimiz şeyleri hissetmek normal değil, özellikle de bu durum uzun sürdüğünde

Bilmiyorum, gerçekten de sizin sorununuzun benimkinden farklı olduğunu düşünüyorum

Dinle, kendimden ve yaşadıklarımdan bahsetmek istemiyorum.
Bu sadece şu anda hayatımın böyle geçen ve beni yoran bir dönemi.
Senin de sana yük olan şeyler yaşadığını anlıyorum ama hayatımı bu şekilde anlatmayı pek sevmiyorum, seni tanımıyorum.

hayır, seni tanımadığımı söyledim

Sen bir erkeksin, yapamam, hayır

Dinle, bu sorunu dile getirdim çünkü gerçekten zor bir dönemden geçiyorum. Konuşacak birini aramıyorum ya da bunun gibi bir şey değil, sadece burada bundan bahsetmek istedim.
Seni reddetmek ya da kötü hissettirmek istemiyorum; bu çok nazik bir davranış ve sen kesinlikle iyi kalpli birisin ama yapamam.

Anlıyorum, evet, ama dinle, bence bir kadın bulup hayatını kurman gerekiyor; bence eksik olan şey bu. Senin sorunun benimkinden gerçekten çok farklı, bunu bil. Umarım sana iyi bakacak ve hayatına yeniden denge getirecek doğru kadını bulursun.

ama şu anda biraz zor bir dönemden geçtiğimi anlamadın mı? Şu anda tam olarak kendimde değilim, sanki her şeyden uyuşmuş gibiyim; bu durumda nasıl her zamanki halimde olabilirim ki?
işte bu yüzden ne yazık ki böyle şeyler olduğunda kendimize “bu ne zaman geçecek?” diye soruyoruz.

Yanlış teşhis derken neyi kastediyorsun?

Söylesene, gerçekte kaç yaşındasın?

anladim
Bazen artık dayanamazsınız ve kendinizle yeniden bağ kurmanız gerekir; ancak öyle anlar olur ki kendinizden koparsınız ve asıl büyük sorun da budur.

Bu sadece bir gerçek; bunda felsefi bir yan yok. İnsanlar artık bıkmış durumda. Şahsen, normalde bu tür meselelerin üstesinden gelebilsem de, şu an her şey beni tamamen tüketmiş vaziyette. Söylediklerimin hangi kısmı anlaşılmıyor? Artık dayanamayacak noktaya geldiğinizde insanlardan uzaklaşabilirsiniz; peki ya kendinize giden yolu artık bulamadığınızda ne yaparsınız?

Zaten huzur bulmak için uzak duruyoruz, ama bunu yaşadığımızda durum yine de farklı oluyor

Evet, haklısın.
Ama söyle bana, moralin iyi mi? Kendini iyi hissediyor musun? Hayatın sorunsuz mu akıyor?
Çünkü ben aslında güçlü bir kişiliğe sahibim ama şu anda, normalde yalnız kalmayı ve huzur içinde olmayı sevmeme rağmen, genellikle kendimle yaşadığım o rahatlama anlarını yaşayamıyorum, Şu anda kendi içimde düşünmeyi ve kafa yormayı bile başaramıyorum; sanki uyanıkken bir rüyadaymışım gibi. Aslında şu anda sorun olan da bu; aksi takdirde huzurumu gerçekten çok seviyorum.

Evet, bunu daha önce de söylemiştim: Dünyadan uzaklaşmak için günlük hayatımda yalnız kalmaktan hoşlanırım; ne de olsa işimiz, ailemiz ve gündelik yaşamın koşturmacası var.
Evli ya da bekar olmam fark etmez; her iki durumda da insanlar, kendi içlerinde bir huzur limanı bulmak adına toplumdan ve onun yarattığı gerilimlerden kaçma ihtiyacı duyarlar. Normalde yalnızlığıma ve huzuruma büyük değer veririm; ancak bir süredir içimde tuhaf bir his var; daha önce hiç yaşamadığım türden bir şey. Şu an bu konuda ne düşüneceğimi ya da ne yapacağımı bilemiyorum, çünkü bunun ruhla bağlantılı bir şey olduğuna inanıyorum.

Bunu deneyimlediniz mi?

Umarım bu durum benim için de geçerli olur;
ben de birkaç gündür bu durumdayım

Evet, kafayı etkilediğinde en zor olanı budur.
Yorgun olmak, konsantre olamamak, her zamanki gibi olamamak…
Sadece bedeni ya da bazen duyguları etkilediğinde, “bu da geçecek” dersin kendine.

Hayır, bunun bir ilişkiyle hiçbir ilgisi yok, ne eski sevgili ne de o tür bir şey var.
Bu gerçekten şu anda yaşadığım bir durum ve beni çok yoruyor.
Bunu anlatmaya ihtiyacım vardı ama görüyorum ki bazı kişiler de aynı şeyi yaşıyor.

Zaten çok okuyorum, her şeyden haberdarım,
işimde başarılıyım, günlük hayatta ise dinleyen, sorunları çözen ve başkalarına yardım eden biriyim.
Kendi hayatımda ise, sorumluluğu üstlenen, inisiyatif alan ve başkalarının sırtına yük olmadan kendi çözümlerimi bulan biriyim.
Aslında mesele bu değil; şu anda yaşadığım bir durum var ve içinde bulunduğum bu dönem, her şeyi dayanılmaz hale getiriyor.

hayır, o da değil

tamam iyi

Bu kalıcı bir durum mu, yoksa son zamanlarda böyle mi hissediyorsunuz?

Evet, biraz bana benziyor.
Umarım bunlar geçer; aniden olunca kolay olmuyor.

Gerçekten öyle umuyorum.
Zaman iyileştirir, ama her şeyin sonucunu Allah belirler; bunu hepimiz biliyoruz.

O halde sabırlı olalım.

Anlıyorum; demek siz de bunu kendinizce yaşıyorsunuz.

Ben de şu anda bıktım artık
Normalde hissetmediğim bir yorgunluk ve bıkkınlık hissediyorum ve bu benim için garip bir durum

Bence artık ona tahammül edemiyorsun ve şu anda bıktın.

Öfke nöbetleri ve reddetme davranışları yaşıyor musunuz?

bu iyi bir şey :)

Elbette kendini kontrol etmeyi bilmek gerekir.
Her şeyden önce biz insanız, ancak her şeyden önce mantığımızı devreye sokarız.

mantığın olmadığı yerden kaçmak gerekir, evet

Kalbinize iyi bakın; kaygı yüksek tansiyona ve kalp problemlerine yol açar.

Evet, günlük bir çözüm var. Egzersiz yapmak her şeyi dengede tutar.

:) Yorgunluk, sağlıklı olduğu sürece iyidir. Biraz daha fazla uyuyun, birkaç şekerleme yapın. Sağlıklı beslenirseniz, egzersizden kaynaklanan yorgunluk gerçek sorun değildir :) Bu sadece vücudunuzun sizi daha iyi hayatta tutmak için kendini organize etmesidir.

Evet, sefalet ve umutsuzluk bambaşka şeyler.
Ben pek o ruh halinde değilim.
Benim durumum farklı.
Ama evet, pek çok insanın zorluk çektiğini biliyorum.

Allah kalbimize ve ruhumuza huzur versin; bizi yeniden yolumuza koyacak o hale döndürsün.
Çabalamayı ve ilerlemeyi seven biri olarak, şu an içinde bulunduğum durumu epey tuhaf buluyorum.

Evet, iş dışında eğleniyorum, bunu hep yapardım ama şu anda her zamanki gibi değil

Herkesin bundan bıktığını biliyorum ama bunun nedeni kişiden kişiye değişiyor.
Benim için bu durum daha yeni başladı ve içinde bulunduğum bu evre, daha önce yaşadığım hiçbir şeye benzemiyor.

Strese girmem; bu benim doğamda yok.
Elbette herkesin kendine has dertleri var bunu zaten biliyoruz ama içinden geçtiğimiz bu süreçte doğru bir zihniyet yapısına da sahip olmanız gerekir.

Hayır, kontrolü kaybetmek bana göre değil :) Çok şükür, her zaman soğukkanlılığımı korumuşumdur.
Kolay kolay dağılan biri değilimdir ama bu dönem dayanılmaz; söyleyeceklerim bu kadar.

Peki bunu nasıl idare ediyorsun?
Sinir krizleri geçiriyor musun, yoksa her şeyden uzaklaşıp kendi başına mı kalıyorsun?

Evet, bu gerekli, doğru.
Şimdi düşünüyorum da, bu soruyu sordum ve yorumlarda herkesle bu konu hakkında konuşmaya başladım. Gerçekten de benim yaşadıklarımı yaşayan biri var mı? Sanmıyorum.

Sanırım burada duracağım

tamam

olabilir
Sen de artık dayanamıyor musun?

Sinirleriniz mi bozuldu?

Bazıları gerçekten çok zarar veriyor ve acı çektiriyor, evet,
ama sen böyle olmamalısın.
Bir şeyden bıkmış olsan bile, kendini toparla.
Benim durumum ise biraz farklı; her şeyden gerçekten bıkmış durumdayım.
Hala yaşayacağın güzel şeyler var, endişelenme.
Ama bazen sadece bu dönemin geçmesini ve kendimize dönmeyi isteriz.

Son zamanlarda açıkladığım gibi, durum böyle; bu biraz zorlu bir süreç. Aslında buna neden olan dışsal bir şey değil, asıl zorluk da bu.