Şu anda hayattan, işten, insanlardan ciddi ciddi bıkmış hisseden var mı?

her şeyden uzak, evet, bazen böyle olması daha iyi; bazen kimse bizi kendimizden daha iyi anlayamaz
ama şu anda sorun şu ki, bu benim içimde; eskiden bende böyle bir şey yoktu

Sana ne oldu? Herhangi bir çatışma yaşadın mı? Hayal kırıklığı yaşadın mı, yoksa yalnız kalmayı mı tercih ediyorsun?

Belki de kendinizle baş başa kalmak istiyorsunuz; hayatın maskaralığına ve oyununa artık dayanamıyorsunuz.
İyi bir hayat ya da zor bir hayat olması fark etmez; hepimizin içinde bir özümüz var.
Ben her zaman huzurumu ve yalnızlığımı sevdim ve ancak güvendiğimde biraz açılıyorum, ama genel olarak her zaman kendimle mutluyum. Bu içsel bir şey, bu yüzden neler olup bittiğini anlamam gerekiyor çünkü huzur ve sağlıklı yalnızlık içinde nasıl yaşayacağımı biliyorum.
Ama eğer beş yıldır böyleyseniz, bunun nedeni belirli enerjilerden bıkmış olmanız olabilir; belki de kendinizi korumak istiyorsunuz.

Uyum esastır; düzeni bozan şeylerden ve kaosa yol açan tuhaf durumlardan hoşlanmam.

Sende ve insanlarda ne sorun var? Seni bunaltan şey günlük hayat mı?

Neden her şeyi bırakmak istediniz?
Şu anda ben de aynı şekilde hissediyorum.

Anlıyorum ama o zaman sizin sorununuz benimkinden farklı sanırım

İsterseniz bana başka bir şekilde açıklayın
ama bazen hissettiğimiz şeyleri hissetmek normal değil, özellikle de bu durum uzun sürdüğünde

Bilmiyorum, gerçekten de sizin sorununuzun benimkinden farklı olduğunu düşünüyorum

Dinle, kendimden ve yaşadıklarımdan bahsetmek istemiyorum.
Bu sadece şu anda hayatımın böyle geçen ve beni yoran bir dönemi.
Senin de sana yük olan şeyler yaşadığını anlıyorum ama hayatımı bu şekilde anlatmayı pek sevmiyorum, seni tanımıyorum.

hayır, seni tanımadığımı söyledim

Sen bir erkeksin, yapamam, hayır

Dinle, bu sorunu dile getirdim çünkü gerçekten zor bir dönemden geçiyorum. Konuşacak birini aramıyorum ya da bunun gibi bir şey değil, sadece burada bundan bahsetmek istedim.
Seni reddetmek ya da kötü hissettirmek istemiyorum; bu çok nazik bir davranış ve sen kesinlikle iyi kalpli birisin ama yapamam.

Anlıyorum, evet, ama dinle, bence bir kadın bulup hayatını kurman gerekiyor; bence eksik olan şey bu. Senin sorunun benimkinden gerçekten çok farklı, bunu bil. Umarım sana iyi bakacak ve hayatına yeniden denge getirecek doğru kadını bulursun.

ama şu anda biraz zor bir dönemden geçtiğimi anlamadın mı? Şu anda tam olarak kendimde değilim, sanki her şeyden uyuşmuş gibiyim; bu durumda nasıl her zamanki halimde olabilirim ki?
işte bu yüzden ne yazık ki böyle şeyler olduğunda kendimize “bu ne zaman geçecek?” diye soruyoruz.

Yanlış teşhis derken neyi kastediyorsun?

Söylesene, gerçekte kaç yaşındasın?

Neyin var?

Evet, yaşınızı öğrenmek istedim. Hâlâ gençsiniz.

Aslında hepimiz hâlâ genciz, ama hayat belirli şeyleri deneyimlediğimiz anlardan oluşuyor ve neler yaşadığımızı anlamamız gerekiyor.

Hâlâ iyi insanların olması beni mutlu ediyor.
Bu sen karşı bir şey değil, sadece şu anda başkalarıyla iletişim kurmak benim için biraz daha zor. İnsanların kendilerine iyilik ve şefkat getiren kişileri bulmaya ihtiyaç duyduklarını biliyorum. İnsan olarak hepimizin buna ihtiyacı var.

Şu anda çok değer verdiğim bir arkadaşım var. Onu tanıdım, ama onunla bile şu an işler zor. Yaşadığım şey içimde, bu yüzden her şeyin geçmesini bekliyorum. Bunun dışında insanları ve iyiliği seviyorum. Başkalarının çektiği acılardan hoşlanmıyorum. Keşke herkes mutlu olabilse, ama bu hayat bir süredir çok garip. İnsanlar artık birbirleriyle basit anları bile paylaşamıyorlar.

Yanlış anlamayın.
Sen burada, yorumlar bölümünde herkese açık bir şekilde yazıyorum.
Allah seni korusun

Hayatta her şeyin zamanı gelir dedim.

Yorumlarda birbirimizle konuşmak da iyi bir uyum ve iyi bir diyalog oluşturmanın bir parçasıdır. Dolayısıyla, benimle konuşmaya istekliyseniz ve ben farklı davranıyorsam, bu da bir uyum meselesidir; niyetlerde tutarlılık olması gerekir.

Ben şeyleri titreşimler aracılığıyla algılıyorum.
Senin bağlantı kurmak istiyorsun ama hala biraz mesafelisin, bir tür test aşamasındasın. Benimle konuşma ihtiyacın olsa da, hala çok fazla kendinlesin; hala kendine bağlısın.
Yani gerçek uyum burada yorumlarda konuşmakta yatıyor :)
Söylemek istediğim buydu.

Dinle, her şeyde doğru adımları atmalısın, ben her zaman böyle yaparım.
İnsanların veya kendi sınırlarımın ötesine geçemem. Her şeyde her zaman doğru dengeye ihtiyaç vardır ve olaylar zaman ve mekân içinde gerçekleşir.
Her şeyin doğru bir zamanı vardır, bunu hesaba katmalısın.
Konuşmamız, soruma cevap vermen ve fikir alışverişinde bulunmamız iyi bir şeydi.
Sadece gerekli olduğunu düşündüğün için sana yazışamam veya konuşamam; gerisi de sonradan gelmeli.
İnsanlara karşı niyetlerim samimi, bu yüzden birinin iyi, faydalı ve gerekli olduğunu düşünmeden hareket edemem.

Sen de kalbini ve ruhunu korumalısın.

Tamam, kızdın.
İşte bu yüzden dikkatli davranıyorum.
Sana kızgın değilim; söylediklerim sana mantıksız geldiği için böyle davrandın.
Ama beni dinle, iyi bir insan olduğunu biliyorum. Görünüşün ötesine bak. Beni reddettiğimi düşünüyorsun, ama durum hiç de öyle değil.
Kendine iyi bak. Kızma; bu iyi bir şey değil.

anladim
Bazen artık dayanamazsınız ve kendinizle yeniden bağ kurmanız gerekir; ancak öyle anlar olur ki kendinizden koparsınız ve asıl büyük sorun da budur.

Bu sadece bir gerçek; bunda felsefi bir yan yok. İnsanlar artık bıkmış durumda. Şahsen, normalde bu tür meselelerin üstesinden gelebilsem de, şu an her şey beni tamamen tüketmiş vaziyette. Söylediklerimin hangi kısmı anlaşılmıyor? Artık dayanamayacak noktaya geldiğinizde insanlardan uzaklaşabilirsiniz; peki ya kendinize giden yolu artık bulamadığınızda ne yaparsınız?

Umarım bu durum benim için de geçerli olur;
ben de birkaç gündür bu durumdayım

Evet, kafayı etkilediğinde en zor olanı budur.
Yorgun olmak, konsantre olamamak, her zamanki gibi olamamak…
Sadece bedeni ya da bazen duyguları etkilediğinde, “bu da geçecek” dersin kendine.

Hayır, bunun bir ilişkiyle hiçbir ilgisi yok, ne eski sevgili ne de o tür bir şey var.
Bu gerçekten şu anda yaşadığım bir durum ve beni çok yoruyor.
Bunu anlatmaya ihtiyacım vardı ama görüyorum ki bazı kişiler de aynı şeyi yaşıyor.

Zaten çok okuyorum, her şeyden haberdarım,
işimde başarılıyım, günlük hayatta ise dinleyen, sorunları çözen ve başkalarına yardım eden biriyim.
Kendi hayatımda ise, sorumluluğu üstlenen, inisiyatif alan ve başkalarının sırtına yük olmadan kendi çözümlerimi bulan biriyim.
Aslında mesele bu değil; şu anda yaşadığım bir durum var ve içinde bulunduğum bu dönem, her şeyi dayanılmaz hale getiriyor.

hayır, o da değil

tamam iyi

Bunu nasıl yönetiyorsunuz ve aniden mi ortaya çıktı?

Oraya nereye gitmek istiyorsunuz?

Huzur bulduğunuz yerde kalın, evet, tek varış noktası orası.

tamam neden ?

Senin için çok üzüldüm, bu çok zor bir durum olmalı

Yavaş yavaş ilerleyin; duygusal bir şok yaşadınız, kendinizi toparlamanız ve kendinize zaman tanımanız gerekiyor.

Anlıyorum; demek siz de bunu kendinizce yaşıyorsunuz.

Ben de şu anda bıktım artık
Normalde hissetmediğim bir yorgunluk ve bıkkınlık hissediyorum ve bu benim için garip bir durum

Bence artık ona tahammül edemiyorsun ve şu anda bıktın.

Öfke nöbetleri ve reddetme davranışları yaşıyor musunuz?

bu iyi bir şey :)

Elbette kendini kontrol etmeyi bilmek gerekir.
Her şeyden önce biz insanız, ancak her şeyden önce mantığımızı devreye sokarız.

mantığın olmadığı yerden kaçmak gerekir, evet

Kalbinize iyi bakın; kaygı yüksek tansiyona ve kalp problemlerine yol açar.

Evet, günlük bir çözüm var. Egzersiz yapmak her şeyi dengede tutar.

:) Yorgunluk, sağlıklı olduğu sürece iyidir. Biraz daha fazla uyuyun, birkaç şekerleme yapın. Sağlıklı beslenirseniz, egzersizden kaynaklanan yorgunluk gerçek sorun değildir :) Bu sadece vücudunuzun sizi daha iyi hayatta tutmak için kendini organize etmesidir.