Insanlardan nefret etsem de kalbim neden hala onlara yumuşayıp iyi davranmaktan yana oluyor?

Bir yandan yaşadıkların nedeniyle insanlara karşı öfke, hayal kırıklığı veya güvensizlik hissedebilirsin. Diğer yandan ise karakterin gereği empati kuran, merhametli veya vicdanlı biri olabilirsin. Bu ikisi aynı anda var olabilir. Birine iyi davranmak, onun yaptığını onayladığın anlamına gelmez. Örneğin: Affetmeyebilirsin ama saygılı davranabilirsin.
Güvenmeyebilirsin ama kaba olmak istemeyebilirsin. Mesafe koyabilirsin ama kötülük dilemeyebilirsin. Bu yüzden "İnsanlardan nefret ediyorum ama yine de iyi davranıyorum." düşüncesi aslında bazen değerlerin ile yaşadığın hayal kırıklıkları arasındaki farktan kaynaklanır. İçindeki merhamet, yaşadığın olumsuz deneyimlerden tamamen silinmemiş olabilir. Yine de, sürekli sana zarar veren insanlara sırf iyi kalpli olduğun için tekrar tekrar fırsat vermek zorunda değilsin. İyi biri olmak ile kendini korumak birbiriyle çelişen şeyler değildir. Kısacası, kalbinin iyi davranmaktan yana olması zayıflık değil; önemli olan bu iyiliğin, seni inciten insanların davranışlarını görmezden gelmene neden olmamasıdır. Merhamet gösterebilir, ama aynı zamanda sınırlarını da koruyabilirsin.