Hiç kendi kendine konuştuğun oldu mu?

valla kendimle sık sık konuşurum hatta bunu bir rutin haline getirdim diyebilirim çünkü insan kendi zihninin en iyi aynası oluyor bazen etraf karmakarışık gelirken kendi kendine konuştuğunda aslında her şeyin ne kadar basit olduğunu fark ediyorsun o dışarıya karşı sürekli güçlü veya umursamaz görünme çabası yok mu işte o en çok bizi yoruyor oysa kendi iç sesinle dertleşince aslında neye ihtiyacın olduğunu en yalın haliyle görüyorsun bu biraz zihinsel temizlik gibi bir şey yani o anki ben ne hissediyor diye sormak aslında kendine duyduğun saygının bir yansıması bence herkesin biraz kendiyle vakit geçirmesi lazım çünkü hayatın bu kadar gürültüsü varken en doğru cevaplar genelde en çok sustuğumuz o anlarda kendi içimizden yükseliyor yani kendi kendine konuşmak delilik değil bence bayağı aklı başında kalmanın en samimi yolu.