Başınıza gelen gerçek paranormal olaylar nelerdi, detaylı anlatır mısınız?

Öncelikle anlatacağım olayı daha düzenli ve anlaşılır bir hâle getirmek için yapay zekâ desteğiyle derlediğimi belirtmek isterim. Aktaracağım olayın özü ve yaşananların tamamı şahsen deneyimlediğim gerçek bir hatıradır.

Anlatacaklarımın doğruluğunu ispatlama gibi bir niyetim yok. İnanıp inanmamak herkesin kendi tercihidir. Ben yalnızca yaşadığım olayları olduğu gibi aktarıyorum.

Gömü: Başımıza Gelen ve Bizim İçin Büyük Bir Ders Olan Olay

Yıllar önce Nevşehir'de, ismini vermek istemediğim bir bölgede bulunan kireç taşlı tepelerin arasındaki bir mağaraya gece vakti gitmiştik. Bölgede daha önce gömü bulunduğuna dair bilgiler vardı. Geçmişte kiliselerin kazıldığı ve çeşitli gömülerin çıkarıldığı konuşuluyordu.

O bölgeye gitmeden önce yaklaşık bir ay boyunca plan yaptık. İş çıkışlarında defalarca keşfe gittik. Kızlı erkekli bir grup olarak gidiyorduk. Kızların olaydan haberi yoktu. Amacımız dikkat çekmemekti. Sadece benim kız arkadaşım ve bir arkadaşımın kız arkadaşı ne yapmak istediğimizi biliyordu. İkisi de bizi vazgeçirmeye çalışıyordu. Bölgedeki sessizlik, karanlık ve atmosfer onları ciddi şekilde tedirgin ediyordu.

Sonunda planladığımız gün geldi.

Toplam dört kişiydik. İki arkadaşımız yukarıda gözcü olarak kalacaktı. Ben ve bir arkadaşım mağaraya tırmanacaktık.

İsmini vermek istemediğim bu arkadaşım evliydi. Kendisiyle yıllarca birçok konuda tartışmışlığımız vardı. Dinlere inanmıyordu. Dini konularla sık sık alay eder, ayetleri küçümsemeye çalışırdı. Bu yüzden aramızda çok kez tartışma yaşanmıştı. Hatta bu olaydan aylar önce ona, "İnşallah bir gün öyle bir şey yaşarsın ki bugün alay ettiğin ayetlere sığınmak zorunda kalırsın." dediğimi hatırlıyorum.

Mağaranın bulunduğu yer oldukça ilginçti. Dağın yüzeyi neredeyse dümdüzdü. İçerisinde ise insan eliyle yapılmış gibi duran oyuklar bulunuyordu. Mağaraya ulaşabilmek için bu oyukları kullanarak tırmanmak gerekiyordu.

Arkadaşım ilk olarak tırmanmaya başladı.

Mağara girişine ulaştığında aniden donup kaldı.

Yaklaşık bir dakika boyunca hiç hareket etmeden mağaranın içine baktı.

Seslendim.

Cevap vermedi.

Tekrar seslendim.

Yine cevap vermedi.

Bir taş atınca irkildi ve aşağı inmeye başladı.

Yüzü bembeyaz olmuştu.

Gözleri faltaşı gibi açılmıştı.

Ne olduğunu sorduğumda birkaç saniye konuşamadı.

Sonra gözleri dolu bir şekilde bana dönerek içeride kırmızı gözlü, karanlık bir varlığın kendisine baktığını söyledi ve kesinlikle içeri girmememi istedi.

Ben daha önce medrese eğitimi almıştım ve Kur'an'ın bazı bölümlerine hâkimdim. Rukye ayetleri okuyarak düz kayaya tırmanmaya başladım. Mağaranın girişine ulaştım ve duvarda asılı şekilde içeri baktım.

O anda ben de karanlığın içerisinde insan siluetine benzeyen bir şekil fark ettim.

Fakat göz göze geldiğimiz anda geri çekildi ve kayboldu.

Ben mağaranın içine girdim.

İçeride tarif etmesi zor bir ağırlık vardı.

İnsanın üzerine çöken, sebepsiz yere daraltan ve bunaltan bir atmosfer hissediliyordu.

Bir süre sonra inançsız arkadaşım da içeri girdi.

Etrafı inceliyor, fotoğraf çekiyorduk.

Tam bu sırada mağaranın farklı noktalarından, sanki duvarlara balyozla vuruluyormuş gibi sesler gelmeye başladı.

Açıkçası öfkeli bir karakterim vardır.

Bir şeylerin bizi korkutmaya çalıştığını düşündüğüm anlarda korkudan çok sinirlenirim.

O an da öyle oldu.

Yüksek sesle rukye ayetleri okumaya başladım.

Arkadaşım bir süre sonra dizlerinin üzerine çöktü.

Adımla hitap ederek:

"Lütfen çıkalım buradan." dedi.

Gerçek anlamda korkmuştu.

Onu önden gönderdim.

Tamamen aşağı inmediği sürece mağaradan çıkmadım. Çünkü benim yüzümden onun hayatının riske girmesini istemiyordum.

Sonunda çıkmaya karar verdim.

Tam inerken mağaranın karanlık kısmını elimle kontrol ettiğim sırada elim kesildi.

Refleks olarak istemeden küfür ettim.

Dikkatim dağıldı.

O an rukye ayetlerini okumayı bıraktım.

Mağaraya nasıl tırmanarak çıktıysak aynı şekilde inmeye başladım.

Ayağımı ilk oyuğa yerleştirdiğim anda ayaklarım aniden kilitlendi.

Bir adım daha atamadım.

Mağara girişinin hemen altında duvara asılı kaldım.

Ne yukarı çıkabiliyor ne de aşağı inebiliyordum.

Daha önce dalış yaptığım dönemlerde kramp girdiği olmuştu.

Fakat bu his onların hiçbirine benzemiyordu.

Ayaklarım bana ait değilmiş gibiydi.

Hissiyatını kaybetmişti.

Beton gibi ağırlaşmıştı.

Tekrar yukarı çıkmaya çalıştım.

Fakat her denememde vücudum daha da ağırlaşıyordu.

Aşağıda duran arkadaşıma:

"Çekil oradan, kendimi bırakacağım." diye bağırdım.

O ise:

"Hayır, atlama. Seni tutacağım." dedi ve yukarı tırmanmaya başladı.

Fakat onun da hayatını tehlikeye atmak istemiyordum.

İki çocuğu vardı.

Bu yüzden risk almasını istemedim.

Kollarımın gücü tükenmeye başlamıştı.

Tutunduğum taşlar kırılıyor ve elimden kopuyordu.

Bir elim tamamen boşta kaldığında düşeceğimi anladım.

Tüm gücümü topladım.

Kendimi yan taraftaki çimlik alana doğru fırlattım.

Fakat çimlerin altında büyük bir kaya vardı.

Sırt üstü kayanın üzerine düştüm.

Bilincimi kaybettim.

Sadece uzaktan arkadaşlarımın bana seslendiğini duyuyordum.

İsmini vermediğim arkadaşımın kahkaha attığını da duyuyordum.

Nefes alamıyordum.

Sırtımdan başlayıp akciğerlerime ve boğazıma kadar uzanan büyük bir baskı hissediyordum.

Sonradan darbeye bağlı olduğunu düşündüm.

Gözcü olarak bekleyen arkadaşlarımız aşağı indi.

Yüzüme pet şişedeki suyu döktüler.

Gözlerimi açabildim.

Su istedim.

Su içtikten sonra nefes almam kolaylaştı.

Ciğerlerimdeki baskı yavaş yavaş azaldı.

Etrafıma baktığımda o arkadaşımı göremedim.

"Nerede?" diye sordum.

Arkadaşlarım:

"Sen düştüğün anda kahkaha atarak koşup uzaklaştı." dediler.

Ortadan kaybolmuştu.

Arabasıyla gelmişti.

Arabasını da alıp gitmişti.

Evine gittik.

Eşi eve gelmediğini söyledi.

Gece boyunca gidebileceği yerleri aradık.

Sonunda bir kayanın üzerinde oturup ağlarken bulduk.

Arabaya bindirdik.

Yol boyunca tek kelime konuşmadı.

Evine götürdük.

Avluda üzerine soğuk su döktük.

Bir yandan da rukye ayetleri okuyordum.

Sürekli bunaldığını ve sıcak bastığını söylüyordu.

O gece ailesine zarar verebileceği ihtimalini düşünerek evlerinde kaldım.

Sabah olduğunda bütün gece kabus gördüğünü anlattı.

Bir gün sonra ben de kabus gördüm.

Evde yalnız yaşıyordum.

Uyumaya çalışırken evden sesler gelmeye başladı.

Sinirlenip yüksek sesle bağırdım.

"Benimle uğraşacaksanız uğraşın ama kimseye zarar vermeden gidin." dedim.

Sonra uyumaya devam ettim.

Size komik gelebilir.

Fakat yaşadığım şey buydu.

Uyku ile uyanıklık arasında bedenim aniden titredi.

Bir yerden düşmüş gibi sıçrayarak uyandım.

Tekrar uyudum.

Rüyamda odamın diğer ucunda bir gölge gördüm.

Bir anda yatağımın başında arkadaşım belirdi.

Kapıların kilitli olduğunu bildiğim için ona nasıl içeri girdiğini sordum.

Yüzünde mimik olmayan garip bir ifade vardı.

Çirkin ve alaycı bir şekilde gülümsedi.

Tam o sırada içimden:

"Bunlar kapalı kapıların ardından geçebilenler."

şeklinde bir düşünce geçti.

Alaycı tavrı beni öfkelendirdi.

Ayağa kalkıp boğazından tuttum.

Yatağa doğru ittim.

O ise alaycı çirkin ve boğuk bir ses tonuyla konuşmaya devam ediyordu.

Ben de Saffat Suresi'nin ilk 10 ayetini okumaya başladım.

Okudukça ağlamaya başladı.

Ve arkadaşımın kendi sesi ile yalvarmaya başladı.

Sonra uyandım.

Telefonuma baktım.

Yaklaşık üç saat önce aynı arkadaşım mesaj atmıştı:

"Rahat durmuyorlar. Gel."

Şirketin bize tahsis ettiği araca binip onu almaya gittim.

Eve geldik, Bir süre sonra patron aradı ve işle ilgili görüşmek istediğini söyledi.

Arkadaş tv odasında kanepede uyuyunca yanından ayrıldım.

Geri döndüğümde evin dış kapısındaydım ve içeriden çok büyük gürültüler geldiğini duydum.

Sanki bütün eşyalar duvardan duvara vuruluyormuş gibiydi.

Kapımın önündeki ışık bozuktu telefonumun feneri ile aydınlatıp anahtarı kapı deliğine sokup açtım ve içeri girdim.

Arkadaşım battaniyenin altına saklanmıştı.

Korkudan battaniye altında titriyordu.

Battaniyenin titremesinden belliydi.

Adı ile seslendiğimde irkildi Ne olduğunu sorduğumda önce uyuduğunu söyledi.

Fakat korktuğu her hâlinden belliydi.

"Gürültüleri duydun mu?" diye sordum.

"Evet." dedi.

"Ben de seni sandım." Diye ekledi

"Neden çıkıp bakmadın?" "Eve hırsız girmiş ve beni darp ediyor olsaydı?" dediğimde ise cevap vermedi.

Tekrar battaniyenin altına girdi.

Sabah ise tanıdığımız bir hocaya gittik.

Suya okuyup üfledi.

"Namaz kılıp kuran okuyun, duşta-tuvalette uzun süre kalmayın, oralarda şarkı söylemeyin, soğan kabuklarını yakmayın evinizi sık sık temizleyin ve rukye ayetleri okuduğunuz sirke ile temizlik yapın" diye tavsiyeler verdi.

Şunu özellikle belirtmek isterim:

Her hoca aynı değildir.

Her hoca muska yazmaz.

Her hoca bu konularla ilgilenmez.

Bu konuda çok fazla yanlış bilgi dolaşıyor.

Genellikle para karşılığı her şeyi çözeceğini söyleyen insanlara da temkinli yaklaşmak gerekir.

Allahın izni ile yaparız diyenlere güvenin.

Kibirlenerek çözeriz diyenler ya etkisiz iş yapar hatta kimisi Büyü yapıp evinize bile sokar daha fazla gitmeniz için.

Allaha inancı olan biri Allahın ayetlerini satmaz gönlünüzden ne koparsa razı olur kimisi istemez siz vermeyene kadar kimisi versenşz bile almaz

Fakat para karşılığı iş yapmayanlar yalancıdır iyi olayım derken hayatınızı alt üst edebilirler.

Ben çocukken bu tarz şeylerden korkardım.

Yaklaşık 12 yaşlarındayken dayımın evi mezarlığın içinden geçen yolun üzerindeydi ordan geçerken duyduğum her seste kalbim yerinden çıkacak gibi olurdu.

Ama zamanla korkularımın üzerine gitmeyi öğrendim.

Ayetleri okudukça ve olgunlaştıkça Allah'a olan bakış açım değişti.

Korkularım da değişti.

Hatta ister gerçek hayatta ister rüyalarımda kaçan tarafın ben değil onlardır.

İnanmayanlar yaşadıklarımı psikolojik olarak değerlendirebilir.

Bu onların düşüncesidir ve saygı duyarım.

Yaşadığım çoğu paranormal olayda yalnız değildim.

Ben ise yalnızca yaşadığım olayları anlattım.

Aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen o geceyi ve sonrasında yaşananları hâlâ en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum.

Yaşadıklarımızın tamamı bu değil hayatımda yaşadığım bir sürü olay var.

Hayatımı bir yapımcıya anlattığımda İstanbul'a çağırıp hayatımı anlatmamı yalan karıştırmamam gerektiğini ve iznim doğrultusunda film yapacaklarını söylediler.

Askerden yeni geldim askerlerden kaptığım uyuz salgınından dolayı evde izole ediyordum kendimi ve gidemedim.