Affedici misiniz? Tartışmaya mı üşeniyorsunuz?

Kimseye küs değilim. Affetmekte ne haddime..

Kendisi anlamışsa beni kırdığını ve düzeltmek istiyorsa zaten yumuşarım. Fakat ilkinde yumuşarım ve tekrarında buz olurum. O an söz konusu affetmek bile değil nasıl desem öyle bi pozisyonda bile olmuyor. Küsmüyorumda, sadece hayatımdan siliyorum. Sildiğim birisine karşıda herhangi bir duygu durumum olmasını istemiyorum. Ne affetmek ne de üzerine düşünüp küs kalmak. Bir kaç gün sonra gidiyor aklımdan zaten, insanoğlu her şeye alışıyor. Bunada alışıyor, sorun değil.

Tartışmayada üşeniyorum evet. Değmiyor çünkü - kendimi yormaya gerek yok 🤷‍♀️

Affedici çok affediciyim aslında. Yani bende herşeyin fazlası vardı. Fakat yani karşı taraf seninle aynı yerde değil, aynı noktadan bakmıyor, benim kadar ince bir noktadan bakmıyor. Ve affedicilik altına saklanmış bir kurtarıcı olduğumu yıllar içerisinde fark ettim.

Ben herşeyi yapabilirim. Ben sevdiklerimi taşıyabilirim, affedebilirim çünkü ben iyi bir insanım dedim ama asıl yüküm buymuş benim. O sebeple o affettiğim yerleri affetmiyorum. Birini affedecek kadar kendimi büyük görmüyorum çünkü bende bir insanım 😂
Son zamanlarda tartışmadan da üşeniyorum. Şimdi gidip biraz yürüyeceğim 😎