Huzuru en son ne zaman hissettiniz?

Yaşamımın merkezine kendimi koymuş etrafımdaki olaylara karşı hareketsiz bir şekilde durup izlerken , aslında çevremde yaşanan olayların benim iradem altında olmadığını gördüm.
Deprem olduğunda bir dağın yıkılıp bir tüyün hayatta kaldığını gördüm.
Yaşamak için güçlü olmam gerektiğini sanırdım , o zaman fark ettim ki bazen zayıf şeyler en büyük yıkımlardan hiçbir şey olmamış gibi sağ çıkabilir.
Zayıf şeyler büyük güçleri benliklerine kabul edemez , zayıf olmanın doğası budur.
Bende zayıf olmayı öğrendim.
Bir tahta parçasına sıkı sıkıya tutunmuş halde kader denilen nehirde yaşamaya çalışırken , Kaderi kontrol etmeye çalışmayı bırakıp kendimi suyun akışına bıraktım.
İşlemediğim suçların günahlarını taşımayı bıraktım , sevilmeden sevmeyi bıraktım.
ben bıraktıkça hafifledim , hafifledikçe suyun üstüne çıktım.
Bazen zayıf olmak güçlü olmaktan daha zordur.

Dağda ağaçların altında hamak kurmuştum kuşlar cıvıldıyordu güneşli ama serin bir hava vardı saatlerce uyumuştum uyanınca da güzel bir sucuklu yumurta enfes olmuştu hiç unutmam o huzuru

20 yaşımdayken evden kaçtığım zaman.