Niye kötüler kötülere denk gelmez?

Çünkü hayatta bir denge sistemi yok. “Kötü biri kesin kötü birine denk gelir, iyi biri iyi birine” diye işlemiyor. İnsanlar genelde yaralarını, eksiklerini ve alıştıkları şeyleri birbirine taşıyor. Bazen iyi insanlar kırıldığı için yanlış insanları seçiyor. Bazen kötü insanlar kendilerini başta çok iyi gösteriyor. Bazen de iki kötü insan birbirini çekemeyip kısa sürede dağılıyor; dışarıdan görmüyoruz. Bir de şu var: İnsanlar çoğu zaman karşısındakinin nasıl biri olduğunu hemen anlayamıyor. Sevgi, yalnızlık, umut gibi duygular bazı şeyleri görmeyi zorlaştırıyor. O yüzden mesele “hak etmek” gibi işlemiyor her zaman. Hayat bazen adil hissettirmiyor. Ama uzun vadede insan en çok kendi karakterinin sonuçlarıyla yaşıyor. Gerçekten kötü niyetli biri, sonunda en çok kendi iç huzurunu kaybediyor.