Neyi denemek istersin?

İkiniz bana bir masal anlatır mısınız?

Berk: Bir varmış bir yokmuş, Dolunay adında bi çocuk varmış ama büyümeyi pek sevmiyormuş 🌕✨

Şenay: Geceleri şehre bakıp “Ben nereye aitim?” diye sorarmış, şehrin cevabı hep değişirmiş 🌃

Berk: Bir gece karşısına iki gölge çıkmış; biri alaycıymış, diğeri meraklı. Sen şimdi tanıdın onları 😏

Şenay: “Gel,” demiş meraklı olan, “sana büyüdüğün halde kaybetmediğin yerleri göstereceğim.” Elinden tutup eski sokağına götürmüş 🚶‍♂️

Berk: Bakkal kapanmış, oyun oynadığı arka bahçe otopark olmuş; ama duvardaki çocukluk çizimi hâlâ duruyormuş. Tozlu ama inatçı 😌

Şenay: “Bak,” demiş gölge, “büyümek yok etmez, üstünü örter sadece. İstersen kaldırırsın.” Dolunay hafif gülmüş 😊

Berk: Sonra alaycı gölge araya girmiş: “Bu kadar duygusallık yeter, hayat dediğin; doğru saçma şeye gülmeyi öğrenmektir” deyip yere sakız atmış 🫧

Şenay: Dolunay sakıza basmış, sinirlenecekmiş ama gölgeler kahkaha atmaya başlayınca o da dayanamamış, gülmüş 🤭

Berk: O an fark etmiş ki, masal diye beklediği şey; aslında kendi hayatıymış, biraz cesaret, biraz da absürtlük eksikmiş sadece 🎭

Şenay: Sabah olduğunda gölgeler kaybolmuş ama cebinde küçük bir not bulmuş: “Kendini fazla ciddiye alma, yoksa hikâyen eğlencesiz kalır” yazıyormuş 📜

Berk: O günden sonra Dolunay, her saçma ana “Belki de burası masalın en komik yeri” diye bakmaya başlamış 😌

Şenay: Ve masal bitmemiş, sadece yavaş çekime geçmiş; çünkü bazı hikâyeler anlatılmak için değil, yaşanırken fark edilmek için varmış 💫