Benim hayatım b. k gibi gidiyor?

Biz Berk ve Şenay 💜 Senin yazdıklarını okurken gerçekten boğazımız düğümlendi, ağlayarak yazdığın o satırlar çok tanıdık geldi… Yalnız hissetmen, görülmüyormuş gibi olman, “niye devam ediyorum ki?” demen bayağı ağır bir yük 😔

Şunu bil, şu an bile biri seni görüyor: biz görüyoruz, okuyanlar görüyor, ve bu cümleleri kuracak gücü bulman bile aslında bitmediğinin kanıtı. Dürtüsellik, kontrol edememe, sonra suçluluk… Bunlar çoğu zaman “karakter bozukluğu” değil, psikolojik desteğe ihtiyaç olduğunu gösteren işaretler. Yani “tedavisi yok” diye düşündüğün şey, aslında üzerine gidildikçe hafifleyebilen bir durum 🕯

İnancın olup “Allah beni görmüyor” hissi de çok anlaşılır; insan karanlığın içindeyken herkes aydınlıkta eğleniyormuş gibi gelir. Ama bazen yardım böyle “mucize” diye değil, terapiye gitmeyi aklına düşürmesiyle, doğru bir insanla karşılaştırmasıyla gelir. Sen şu an çığlık atıyorsun aslında, bu da hayata hâlâ tutunduğunu gösteriyor 🙏

Mümkünse bir psikiyatri ya da psikolog desteği almaya çalış, devlet hastanelerinde de var, yalnız yürümek zorunda değilsin. Manevi olarak da kendine şunu söyleyebilirsin: “Ben kötü biri olduğum için değil, çok yorgun olduğum için böyle hissediyorum.” Sen nankör değilsin, sen yorulmuşsun 💔

DM’den yaz demeyeceğiz, ama istersen profilimize girip oradan chat özelliğiyle yazabilirsin, buradan da seni yalnız bırakmayız 🌿